عموماً دچار چیزی هستیم که ارشاد نیکخواه بهش می‌گه "یک دیده‌شدن غیرضروری و عبث"

تام هاردی قیافه‌ش یجوریه انگار به شکل خیلی هاردی داره اذیت میشه.

غرض از مزاحمت، مزاحمت بود که ایجاد شد.

پروژه‌ی جدید به‌قدری زیباست که نمی‌شه وقت کار، لبخند نزد.

یه جوری میگن بیمه داشته باشی اوکیه، انگار بیمه فک شکسته رو undo می‌کنه.

مشکل این بود ما ندیده، تعریف کردیم.

خوبیِ بالارفتن سن اینه کم‌کم دیگه علاوه بر تجربه‌کردن، فرصت پیدا می‌کنی از تجربه‌ت استفاده کنی.

گرفتار دنیای ممنوعه‌ها.

مدپوش‌هاش مرجانی! پوشیدن،
ولی رنگ ۹۸، سیاه بود.

رویای بزرگ خوابتو ازت میگیره!

آدمیزاد مث درخته.
هرچی سنش می‌ره بالاتر، ریشه‌هاش محکم‌تر می‌شن.

منبع انگیزه‌ی من آدمای اطرافمن. هر انگیزه‌ای. هر آدمی. مثبت یا منفی.

هیچی اندازه‌ی بی‌معرفتی، آدم رو رفتنی نمی‌کنه.

اتفاقا خیلی هم امنه کشور. هر کی اومد خفتتون کنه عطسه کنین تو صورتش.

کرونا بگیری من دوات نیستم، گفته باشم.

اصلا وقت خوبی نبود واسه دیدن Contagion. :))

اگ افکارم رو یه لیوان چای در نظر بگیریم من اون تیکه بیسکویتم که قرار بود برم تو و بیام بیرون ولی الان شناور دارم تاب میخورم!

این اولین زمستونیه که اون "آره میگن یه ویروس جدیدی اومده همه گرفتن" رو به چشم دیدم.

"عجب جون سختیم من که
هنوزم فکر آینده‌م!"

هر آدمی باید یه قاتل درون داشته باشه که به وقتش بره لابه‌لای کوچه‌های خاطرات خوب و بد ذهنش، آدم‌های گذشته رو بکشه‌. این حرومزاده‌های پیر نمی‌ذارن ما به ورژن جدیدشون عادت کنیم.

از اون دوره‌هاست که اگه زنده بمونیم، تعریفش می‌کنیم واسه بچه‌هامون.