اسنپ به مرحله‌ای رسیده که بعد از گزینه‌ ‌های ترتیبیِ "فوقش دیر می‌رسم." و "نمی‌رم اصلاً"، همراه با لفظ "سگ خورد" در رده آخر قرار می‌گیره‌.

دو شب پیش عروسی دوستامون بوده، دخترا تا تونستن رقصیدن. از این زیبایی، به ما دوتا پیرزن رسیده که ۴۸ ساعته از درد زانو نالانن.

یاد ددلاین‌هام که می‌افتم قلبم تندتر از خودم دست به کار می‌شه!

شمایی که قوز کردی نشستی رو رگ گردن ما، پاشو بیا ماساژ بده سر این بنده‌ی بی‌صاحابتو.

من از کامفورت زونم خارج نشدم.
من دارم از کامفورت زونم چهارنعل فرار می‌کنم.
من دیوانه‌م.

کاش می‌شد به هیچی فکر نکرد.

از یه جایی به بعد هم اون‌قدر جلو رفتی که دیگه نمی‌شه برگردی عقب.

اخبار کرونا رو که می‌خونم یکی با صدای رستاک تو سرم میگه "غلط کردی خفاش خوردی لعنتی!"

از این وحشت‌ِ مسخره.

تو همون سایه‌ی نارونی، رئیس.

یه سر دارم، هزار کوکاکولا.

تا یه‌کم مردد می‌شم، یکی از یه جایی یه هُلی میده در نهایت.

مث راه رفتن تو سنگلاخیه که اصن نمیدونی به مقصد می‌رسه یا اشتباهی اومدی.

غم گاهی مثل پوسته‌ی توی اناره.
همون‌قدر سطحی، همون‌قدر نفوذی.

امشب رو زیر سایه‌ی همین بیدی که به این باد لرزید کمپ کنم... ریش گرو می‌ذارم فردا باز جنگی برم جلو.

کجا رو دارم برم جز قربون شما؟

خسته‌م، از اون خستگی‌ها که پاشین بخوابیم دیگه.

تو بهشت هم بیماری هست، ولی داروهاشون پیتزا ایتالیاییه‌.

Crap.
Now i've got the travel bug!

اگه چیزی اذیتتون میکنه همون اول یه تِک چس‌ناله کنین. لوس شین. غر بزنین.
اگه نکنین و یهو بعد ماه‌ها بگین آخ.
همه میگن جمع کن خودتو.

خودتون رو جمع کنین قبل اینکه بشورن و پهنتون کنن.