راه‌حل همه‌ی غصه‌ها و چسناله‌ها، دلتنگی‌ها، حسادت‌ها، نشدن‌ها، اینه که آدمی بیمار شه. فکر و ذکرت که بشه سلامتی، تخمته کی موند و کی رفت.

کاش لازانیاها خودشون تولیدمثل می‌کردن.

همسایه‌مون یه جوری داره داد می‌زنه توی خونه‌ش که حنجره‌ی منم سبک می‌شه.

آدم بیچاره، بدبخت نیست.
صرفاً چاره‌ای نداره.

تو اولویت اول هیچ‌کس نیستی الا مادر. اونم بعضی مادرها. اونم بعضی وقت‌ها.

توجه توجه
دوات
کانال خون
آزاد شد.

در بی‌نتیِ خود چه کردید؟
رفتیم باغ‌وحش، میمون و تمساح دیدیم و مار.

تو سرِ من، جبرئیل بازنشست شده. نون‌آور درگاه عزرائیله. بقیه فرشته‌ها هم دست همو گرفتن عموزنجیرباف بازی می‌کنن.

از استرس‌زاترین عبارات فارسی میشه به "هیچی بلد نیستم." اشاره کرد.

اگه قراره مرغت، غاز بشه.. پس مرگ هم واسه‌ی تو.

نگا، هرجور حساب کنی تهش رفتنه.

آدم اگه با صلح ابدیِ فرمان فتحعلیان توی خلسه نره، پس با چی کجا بره؟

ادمی باید so what هاش رو درست خرج کنه.

آدمی که عوض نشه آدم نیست. بُته.

ببینید رفقا، جذابیت شما به سکوتتونه.

آدم تا یه جایی نوجوونه، از یه جایی به بعد یِس‌جوون می‌شه، بعد نوپیر، بعد یِس‌پیر.

بزرگ که شدم مدیر مجتمع می‌شم، همه‌ هی برام شارژ بفرستن.

بعضی گردن‌ها رو می‌بینی و می‌ری تو خودت که چرا خونآشام نیستی.

شد شد...
نشد، نشد.
اَره.

{بابا پنجعلی}

فقط اگر کابینت باشی، از دل بغل دستیت خبر داری.

تلنگر، received.