وقتی روح شدم همه‌ی دنیا رو می‌گردم.

آواره بشُم مملکتُم دست تو باشه
هیهات اگر ارتش موهاتِ نبندی...

{داماهی}

گاهی انقد نمیشه
که آدم یادش می‌ره چجوری می‌شد؟

هیچ نمیفهمم بعضیا چجوری میتونن منیج کنن و احترامی که بقیه بهشون میذارن رو یهو از صد به زیر ده برسونن
خیلی کاره ها!

چشمم نمی‌خوابونتم.

هربار میخوام از اصطلاح سرمایی یا گرمایی استفاده کنم، یکم فکر میکنم.
مرض داشتیم برعکس حرف زدیم؟

بچه بودم فکر می‌کردم وقتی به یه آدمی می‌گن مودی، قطعاً چشم‌های طرف باباقوریه.

من آرزوی ناممکن فردامم.

اسکار رسوایی رو هم می‌دیم به فلاش دوربین گوشی.

تمام برنامه ریزی های زندگیت با یه پرسش "خــب که چـــی؟!" ممکنه به گا برن

یکی برگ می‌کشه، یکی علف.
خیلی هم سبز!

اون‌جا فهمیدم کارم از کارش گذشته که فلاپی رو گرفت بالا. گفت راستی.. این چیه؟

خودمم باورم نمیشه با این هیکلم یه‌دونه فلش هم ندارم.

من فقط یه قدم رفتم طرف خدا.
دوتا داشت، دوتام قرض کرد دِ بدو..

ویراستارم میگه جای وان، ترجمه کن غار. بنویس گودال. دختر و پسر که نمی‌تونن باهم توی وان باشن.
توی غار شاید، توی گودال، توی گور.
گور هم خوبه‌ ها!

ملت خونه تنها می‌مونن پورن می‌بینن. واسه من درآوردن جن از بدن جوان عراقی توسط ملاعلی میاد بالا.

تخته‌نرد دوست دارم آقاجان.

بچه از آزمایش می‌ترسه.
باباش از نتیجه‌ش.

به سراغ من اگر می‌آیی، با تخته‌نرد بیا.

دامبلدور؟ چیکار کنیم وقتی اونی که توی آینه‌ی آرزوهامونه، میشه لولوخورخوره‌ی عزیزانمون؟

چندنفر قبل ما، ترسیدن از آینده‌ای که توی تاریخ خوندیمش؟