یه وقتایی واقعا نمی‌خوای حق با تو باشه. ولی خب چه می‌شه کرد، هست!

کاش یه قورباغه داشتیم حداقل.

نمیشه هی ناامید کنیم و آخرش بگیم روم حساب کن. نمیشه آقا.

از قحطیِ مادربزرگ در زندگیم، رنج می‌برم.

https://t.me/farzandenakhalaf/3879
خوراک نوش جان و سایه‌ی بزرگانت مستدام بِرار.

ما واس شما تیک زدیم، شما مارو پُر کردین.

هرچی پیرتر می‌شم بیشتر می‌فهمم جنایت قلمچی رو. اتود تست می‌فروخت آقا. اتود تست!

یادگاری من از کنکور ۹۲، همین استخونِ ورقلمبیده‌ی انگشت وسط دست راستم.

یه جوری سردردم که اگه سرم رو باز کنن می بینن جهنمیان از مغزم آویزونن و شیاطین دارن شکنجه‌شون می‌دن و آتیش کل بک گراند رو گرفته!

و معمولا هممون تبدیل به اون شخصیت هایی میشیم ک ازشون متنفر بودیم.

"تو هم مثل من خودخوری داری؟
تو فکر آرزوهات تا صبح نمیخوابی؟!"

{شایع}

یهو دیگه خیلی چیزا مهم نیست.

از اینکه میدونیو دلت ارومه، اشوبم!

چه خوش گفت هادی پاکزاد که کسی که میخواستم باشم، آروم نمی‌ذارتم!..

دلم می‌خواد بوی رب خونگیِ درحال‌جوش رو توی کوچه‌‌پس‌کوچه‌های قدیمی، ببلعم.

حرف‌هام همه ابسترکتن.

ریزش پرهاتون رو توی مکان‌های عمومی اعلام نکنین، پرهام‌ها برمی‌گردن نگاتون می‌کنن.

که ایزد در بیابانت دهد کفتر کاکل به‌سر لای‌ لای لای!

چشم فقط از اعضای بدن نیس. "چشم" یه سبک زندگیه. هیچ بحثی هم توش نیست.

عشقم به پیاده‌روی داره به قیمت پاهام تموم می‌شه.