واحد شمارش ترس، شلواره.

جنسیت‌زده نیستم،
جنسیت خورده‌ام.

هر از گاهی یادم میاد ماه رمضون نیست و خداروشکر.

راستش، نه!

کنترل خوابی که داری می‌بینی هم یه جور سوپرپاوره.

اون رفیقی که برات نا نذاره، میشه نارفیق.

مامان میگه یه ته‌دیگ سیب‌زمینی که این قیافه‌ها رو نداره!
و من آه می‌کشم.
عمیقاً، آه می‌کشم.

این 😁 از وقتی قِل می‌خوره خوب شده، قبلش خیلی خونوک بود.

انتظار
به وزن احتضار.

بزرگ فکر کن.
بزرگ فکر کن.
بزرگ..

چقد خوب که خدا شبا رو هم بیداره.

ادمین باید شناس‌فرار و ناشناس‌مدار باشه.

هرچی بیشتر از شب میگذره واقعیت بیشتر خودشو نشون میده!

تو همون پنج‌سالگی باید save می‌کردیم.

The seeds of a dream..

یه وقتایی واقعا نمی‌خوای حق با تو باشه. ولی خب چه می‌شه کرد، هست!

کاش یه قورباغه داشتیم حداقل.

نمیشه هی ناامید کنیم و آخرش بگیم روم حساب کن. نمیشه آقا.

از قحطیِ مادربزرگ در زندگیم، رنج می‌برم.

https://t.me/farzandenakhalaf/3879
خوراک نوش جان و سایه‌ی بزرگانت مستدام بِرار.