عروسک ببعی مو سیاه کرد و پیر شد.

زن‌های رخت‌شور توی دلم، ظرف‌ کثیف‌هاشون رو هم آوردن که دوباره‌کاری نشه.

حال تو حرف نداشت، حال من گفتن.

بچگی‌هام فکر می‌کردم مامان‌بزرگم به‌خاطر حموم‌های طولانیشه که چروکیده‌ست.

همون‌موقع هم حدیث‌ها رو کپی می‌کردن با یه کلمه کم و زیاد. فور می‌کردن تحریف نمی‌شد.

در من بابای درونی هست که هر گیف و کلیپ جالبی که از طبیعت و حیات وحش می‌بیند برای دوستان و فرزندانش می‌فرستد
بی‌نقطه
سپاس

عیب‌ نداره اگه می‌خواین بزنگین یا بدرسین، ولی لطفاً دوش رو به فارسی ساده، صرفاً بگیرین.

بعضی چیزا توی زندگی هست که نگهت داشته. هی game over ت می‌کنه. ولی باید تمومش کنی که بری مرحله‌ی بعد.

"حالا تو بازی می‌فهمم!" چیست؟

سخنان زبان نفهمی که هیچ‌یک از توضیحات شما را درباره‌ی بُردگیم پیش‌رویش نفهمیده و فقط میخواهد بازی کند.

چشامو که باز می‌کنم آیکون‌های خاطرات روز گذشته یکی‌یکی لود میشن. کند شده ویندوزم.

شب اول مهر، بانو مرضیه "بوی ماه مدرسه" تلویزیون رو خفه می‌کرد و برای بچه‌ها لالایی می‌خوند:

فردا دوباره پاییز میشه باز...
دلش ز غصه لبریز میشه باز!

اینی که می‌بینید ولکام درینک جهنمه!
قرمه‌سبزیه بدون گوشت و برنج، توی لیوان!

- چرا بچه‌دار نمی‌شین؟
+ زنم گربه‌زاست مادر.

خداوند اسپاتیفای را آزاد کرد که من رو اسیر کنه.

شماهایی که به منو جاروم خندیدید، مرد نیستم با پروازم اشکتونو در نیارم!

آقای داریوش، مشکل چشم شما چطوری حل شد؟

همه عقده‌ای هستیم. هرکی به نوعی. قدم اول حلش هم پذیرششه.

واقعا به حق گفتن که پروانه توی دل آدمیزاد وول می‌خوره از استرس!

آسون گرفتن، سخته.

پاشین
پاشین وردارین منو ببرین یه تلویزیون و یه ps4 بخرم. پس‌انداز می‌خوام چیکار.