یکی یه بار باید به اینا که میگن مارو نمی‌بینی خوشحالی؟ جواب مثبت بده.

حتی تو طرح ترافیک روزگار، مغز من زوج و فرده.

این روزا که روزی ۲۰ صفحه ترجمه‌ می‌کنم و باز یه چشمم به تقویم و ددلاینه، یادی می‌کنم از دوران دانشجویی و کلاس‌های ترجمه‌‌ که یه صفحه‌ داستان رو از این دوشنبه تا دوشنبه‌ی بعد، می‌پیچوندم و ترجمه نمیکردم‌.

واقعا دانشگاه حتی نصف راه هم نیست.

می‌سازم.

یه دوره‌ای هم بود با هر پست کانالم، گوشی هم‌خونه‌م بندری می‌زد.
خوشبختانه از سرش افتاد.

اگه یه روز همه تصمیم بگیریم که ۲۴ ساعت چَت‌ نکنیم، تا نیمه شب اون روز، نصف سوتفاهم‌های دنیا حل می‌شن.

به حرف مولانا گوش کن و وقتی میای قشنگ‌ترین پیرهنتو تنت کن.

غزل خداحافظی چیست؟
"آهنگ آخر" ابی.

تو بیشتر کانال‌ها حداقل یه نفر هست که اگه لیو بده، ادمین کلا کانال رو می‌پوکونه.

مشکل هام مث سنجابی می‌مونن که‌ با چکش می‌کوبم‌ تو سرش، از یه سوراخ دیگه میاد بیرون.
و هزاری سوراخ.
هزاااری سوراخ.

تابستون بلنده‌.

لیاقت حیوون‌ها خیلی بیشتر از هم‌سیاره بودن با ما بود.

کار اشباهتو توجیه نکن، با یه چایی از دلم در بیار.

بعضی پست‌ها حدیثن.
آیندگان مدنظر داشته باشن لطفا.

شاید مشکی رنگ عشق باشه رضا، ولی آبی قطعاً رنگ جادوئه!

چایی نخورده دایه دلسوز تر از مادر نشید.

یارو تو خیابون کیک یزدی تعارف می‌کنه، میگم عه مبارکه! ممنون!
میگه خواهش، فقط فاتحه یادتون نره.

فکرام، مغزمو بند آوردن.

با کارتِ جوراب، دفترچه می‌ساختیم حاجی.

کاش می‌شد بودنت رو کنسرو کرد.

وسط یه جمع غریبه بخوری زمین، انسانیت توی اون صداییه که میگه "ای وای!"