یه عده‌ هم ناپلئونی پاس میشن نه چون لایقشن. چون مجبوریم‌

زیاد که بنالی، گردنتم خرد شه کسی نگات نمی‌کنه.

کاش می‌شد از آدما واسه روزهای بعد مرگشون جزوه‌ی چگونه بعد من زندگی کنید گرفت.

ولی از مهران رجبی میشه دوتا کوکسل درآورد.

چکش ورداشتم میزنم تو سر سنجاب‌های مغزم. از این سوراخ میرن تو، از اون یکی میان بیرون. تا کی میشه پیش رفت الله اعلم.

انتخاب‌ها ما رو از هم دور می‌کنه و بهم نزدیک‌.

حرومزادگی یعنی شما پول یه پروژه‌ی کامل رو دریافت کنی و یه پروژه‌ی ناقص رو تحویل بدی.

از بچگی یاد گرفتیم اونی که مهربونه، باید بهمون سواری بده.

یه جاهایی پترنی ک از تو توی ذهن آدماس ، فقط با غرورت شکسته میشه.

دانی که جوان بی‌غرور به چه ماند؟
به تئون گریجوی بعدِ اسارت در بند رمزی.

یه جوری گشنمه انگار ۶ صب ناشتا پاشدم اومدم کارگاه نقشه‌کشی چهارساعته که کلا دوتا بریک یه ربعه داره توی خودِ کلاس.

پرنده‌ها چجوری بدون چسب لونه سرهم می‌کنن؟ دست گره‌زدن هم ندارن.

به بچه‌ی مهمونی که اومده ورق می‌خواد برا نقاشی، برگه خط‌دار و خودکار ندین. یزیدین؟

یعنی ما هم یه روز گوشمون قد میده به لایو ابی و داریوش و گوگوش؟

موهای سیاه کیش می‌دن، ولی آخر سر ماتِ سفیدهان.

رسم بود پسرا به هم بگن سلطان، خرابش کردی ساسی.

جواب بعضی حرفا، اعضای بدنه!
آره، آفرین. مثلا همین "چشم".
چه مثال خوبی.

من انقد کنار اومدم، که دارم به دیوار کشیده میشم.

هرکسی مشکلاتشو خودش حل کنه
همه اینجوری خوشحال ترن.

ما از سر محبت و مرام خم شدیم، عینهو دوال‌پا چسبیدن به شونه‌هامون.
بسه باج دادن، خر شیطونم بود تا حالا پایین اومده بودن.

خونهه مدرنه ولی جن‌زده‌س!
حتی یه روز خوب هم نداشته.