بچه بودم مث حضرت ابراهیم پیِ خدا بودم. فک می‌کردم هر چیز گنده و پرسروصدایی خداست.

آدمیزاد وقتی می‌میره، یه لباس سفید تنش می‌کنن و برنامه‌ی خیلی فشرده‌ی باغ براش می‌چینن. میاد میره به خواب دونه‌دونه فامیل‌های دور و بی‌ربط که وقتی بیدار شدن حرف داشته باشن واس گفتن به داغ‌دار.

دوسِت دارم کولر‌.

یه سری پدرمادرا انقد خوبن آدم هوس می‌کنه دامادشون شه.

من نیمه‌ گمشده‌‌مو پیدا کردم ولی میگه هوا گرمه

برق که میره انگار یه تیکه از کلیه‌ی منو کَندن بردن.

بیشتر از محبت و دوستی توی زندگی، چایی لازمه، چایی!

گشنمه ولی عب نداره، پسرها فریاد نمی‌زنند.

اس‌ام‌اس وادارمون می‌کرد گوش بدیم.
توی چت می‌پریم وسط حرف هم.

رو سنگ قبر خدابیامرز بنویسید
"سگ مرد و جهان پاک شد."

خونه‌هارو پر کردن، من هنوز منتظرم شیش بیارم.

نترسون مارو رئیس.

عجیبه ولی بعضی از دختربچه‌هایی که توی خونواده‌ی مذهبی بزرگ میشن، بخشی از زندگیشون رو با این ترس می‌گذرونن که نکنه قاتل امام زمان باشن.

بچه‌سگ و توله‌گربه باحال‌تر از توله‌سگ و بچه‌گربه‌ن.

من ته عاشقانه‌م اینه جینچیوریکی بشم، بیجو شدن بلدی؟

شعر نگو دوات، درس بخون تا خشک نشدی.

I need غذا :(

خداوند لک‌لک ها را {بیشتر از ما} دوست دارد.

خداييش مرداد ديگه اضافيه

دوای درد بعضی سردردها گیوتینه.

فردا که حقوق ریزند،
آزاد و رها هستم.