اعتراف می‌کنم شباهت دست‌خطم به دست‌خط داداشم اتفاقی نبوده و از ۶ سالگی در راستاش تمرین و تلاش مداوم داشتم.

یکی بیاد چارتا پست از هر کانال گلچین کنه میشه دو دقیقه رپِ خوب.

تو نوبل هم بگیری باز پنکه‌ت سرشو به تاسف تکون می‌ده.

تو هر ایستگاه اتوبوس گوله‌گوله آدم لیو و جوین می‌دن.

شما seen کنید، گناهش گردن من!

دو لیتر شیر رو حروم کردم پنیر درست کنم، فرآورده‌ی نهایی بیشتر بهش می‌خوره یه تیکه سرکه‌ی سفید جامد باشه.

خدایا، روحیه‌ی خودکفایی میدی استعدادشم بده!

ولی یه تشت یخ گذاشتم جلوی پنکه و کولر درست کردم.
من علومم همیشه بیست بود.

اثاث کشی کار یه شبه.
مشکل یه ماه قبل و یه ماه بعدشه.

من اون‌جا باختم که به کَس و ناکَسش گفتم داداش، به داداشم گفتم علی!

تنها که می‌مونم، سرِ شما رو درد میارم.

یکی از راه‌های تضمینی برای لاغری، تنهاییه.
کی حال داره آشپزی کنه واس خودش؟

حتی دیگه حالِ کل‌کل با تو رو هم ندارم حاجی. چه کرد با ما روزگار؟

اون موقع که تیچر جهاد بودم مسئول آموزشمون یه خانومی بود که قفلی زده بود رو فیلم هزارپا. هی چپ میومد راست می‌رفت می‌گفت ببینیدش همکارا. تهِ خنده‌ست.

فیلم که وقت و پولِ منو خورد، ولی اون شبی که توی دفتر بی‌هیچ غرضی و تو اوج معصومیت ازش پرسیدم:
"خانوم فلانی، هزارپا رو پرده‌س؟"
جیغ زد پرید که از پرده‌ی پشت‌سرش فاصله بگیره...
اون راستش تهِ خنده بود!

هر آشنای نزدیکی عموما "رفیق" نیست!

کاش می‌شد آپدیت جدیدمو بگیرم، باگ هام رفع شده باشه تو این یکی ورژن.

میکشن بالا که بکشن بالا. تو این مملکت تنها چیزی که می‌افته فشار ملته.

هر باشگاهی صرف‌نظر از نحوه کاربریش، باید یه کیسه بوکس اون گوشه داشته باشه.

گرما از من یه روح ژاپنی انتقامجو می‌سازه.

"هر وقت زیر پات خالی شد برو!
زندگیت که پوچ و توخالی شد برو!
وقتی نور خونه ضعیف شد...
کاسه صبرت که لبریز شد برو!!"

#بمرانی

What I really need is to be a robot.