گاهی دل نمیشکنه. پاره میشه!
مثل مدادی که تو کلاس اول تکیه می‌دی به دندونت و سُر می‌خوره تا جر بده لثه‌ت رو.

اگه سالم برگشتن هندزفری از توی ماشین لباس‌شویی، تجربه‌ی بازگشت از مرگ نیست. پس چیه؟

فرمایش شما صحیح، ولی هوا هوای موتورسواریه!

حوا رو که بخاطر سیب روندن،
سیب آدم تو گلوش خفه شد.

با این وضع گرما و قیمت سانس‌های استخر، دیگه حتی نمیشه رو آب خندید!

زندگی همینه. برقص!

بعد مرگ دلم برای آب خنک وسط گرمای تابستون، تنگ میشه!

آدم خودشو توی هر آهنگی پیدا کنه اون آهنگ براش گوش‌نوازه. حتی فالشش.

هر تجربه، یه آجره که باید با فرق سر بری توش تا قارچشو بخوری.

بعضیام خیلی سفتن، قاچ میخوری تا قارچشو بخوری!

زندگیت رو بذار وسط،
حاشیه‌ها رو قلم سوسک بگیر.

ما تو دبیرستان اسم‌های همو بلد نبودیم اصلاً. حق مطلب همکلاسی‌بودن رو فامیلی ادا می‌کرد.

پنکه‌ها دنبال چی می‌گردن؟

الان فقط حال هیتمن رو میخرم وقتی با یه کُلت خالی و یه سیم گاروته تو جیبش، یهو وسط بیابون، جعبه‌ی مهمات پیدا می‌کرد.

لاسی که جوون‌های ما تو تلگرام به کمک سه میمون خردمند می‌زنن، استخون‌های پادشاه ایاسو رو خُرد کرده.

لیاقتِ آدما همون چیزیه که بهش راضی‌ان.

اعتراف می‌کنم شباهت دست‌خطم به دست‌خط داداشم اتفاقی نبوده و از ۶ سالگی در راستاش تمرین و تلاش مداوم داشتم.

یکی بیاد چارتا پست از هر کانال گلچین کنه میشه دو دقیقه رپِ خوب.

تو نوبل هم بگیری باز پنکه‌ت سرشو به تاسف تکون می‌ده.

تو هر ایستگاه اتوبوس گوله‌گوله آدم لیو و جوین می‌دن.