خداوند برای مقابله با سختی ها حداقل دوتا حربه به انسان بخشیده:
دوش
غذا!

آدم باید هی به خودش بگه "عِب نداره!"

من میگم موقت، ولی ته دلم می‌دونم دائمه.

قسم به همه‌ی "حالا ببینم چی میشه" ها.

گاهی کسی مقصر نیست. صرفاً اشتباهی‌ان آدما تو زندگیِ هم.
چه کاریه خب؟

من به فالوئرای اینستام گفتم برمی‌گردم.
شما باور نکن.

چه انشالله هایی که خدا نخواست.

خدمتی که نتورک به صله‌ی رحم‌ کرد، دین‌ نکرد.

گاهی که میخوام حرف بزنم و نمی‌تونم، کلیدواژه‌ش رو سرچ می‌کنم تو تلگرام‌. کانالاتون میاد بالا.
حدیث‌ها گفتین‌.
یکی از یکی قشنگ‌تر.

هر شلواری یه شلوارک درون داره.

تو تنها چیزی که احتیاج داری یه نفره که اون چیزیو که نمیتونی به همه بگیو بهش بگی!

عطسه موجه‌ترین حامل خشمه‌

ما عزب‌ها همیشه معذبیم.

اگر از گرما رنج می‌برید و کولر ندارید، پاها توی تشت آب خنک، جوابه!

ساری متاسف‌ترین شهر ایرانه.

تجربه ثابت‌ کرده بزرگترین دراماهای زندگی همزمان میشه با مهمترین امتحان‌ها. خصوصاً کنکور.

کاش می‌شد از آدمایی که گه زدن به زندگیت به شکل قانونی شکایت کرد‌.

گاهی دل نمیشکنه. پاره میشه!
مثل مدادی که تو کلاس اول تکیه می‌دی به دندونت و سُر می‌خوره تا جر بده لثه‌ت رو.

اگه سالم برگشتن هندزفری از توی ماشین لباس‌شویی، تجربه‌ی بازگشت از مرگ نیست. پس چیه؟

فرمایش شما صحیح، ولی هوا هوای موتورسواریه!

حوا رو که بخاطر سیب روندن،
سیب آدم تو گلوش خفه شد.