نجف دریابندری، پیرمرد و دریاست.
هیهات. هیهات!

دنیا دو روزه، آخرت دو شب.

کرم کتاب‌ها و فیلم‌بازها تو نوجوونی حس میکنن جلو دوربینن‌. بازیگرن. دیالوگاشون رو انگار از توی یه کتاب با ترجمه‌ی لفظی داری میخونی. مکث هاشون هم یه صحنه دراماتیکه از یه فیلم دوبله. ولی خب طبیعیه. لازمشونه. دمشونم گرم.

حالا این اخلاق تو بزرگسالی یا کمرنگ میشه یا کلا پا به پات میاد.
کمرنگش بد نیس. زیاد اذیت نمیکنه. نه خودت رو نه مخاطبت رو.
ولی وقتی حالت دوم باشه.‌. با سی سال سن هنوز همون آدمی هستی که اگه یکی یهو بگه کات، کلِ زندگیت رفته رو هوا.

هرکی روش میشه از مامانش بپرسه راه نداره یه جوری برگردیم توو؟!

ناخن لاک زده قشنگه. ناخن با لاک‌های نصفه پاک‌ شده حتی قشنگ‌تر.

تُرکمَن ها، سوپرهیروهای ایرانی‌ان!

وقتی چیزی میره توی چشمت که‌ کسی از چشمت افتاده باشه.

گر تو نمی‌پسندی، بزن زیرش.

از این پنجره تا اون پنجره
آناتماس تا دی‌جی فره.

گاهی دلم میخواد نوشته‌هارو همونقد مرموز و اسرارآمیز ببینم که قبل از کلاس اول می‌دیدم.

گاهی به هرچی بخوای می‌رسی.
ولی هرچیزی یه قیمتی داره.
باید دید می‌ارزه یا نه.

واس عادت به تغییر، تنها راه اینه تغییر کنی آقا‌.

یا فردا یکی دیگه بیدار شو یا فردا بیدار نشو.

اثاث‌کشی، قوی‌ترین حربه‌ی شیطانه برای گه زدن به برنامه‌ریزی روتین مومن.

دلسوزی آدمیزاد برای خودش، خودِ خودِ عاشوراست.

تو تنها چیزی که بهش احتیاج داری یه چمدون پر پول و یه پاسپورته.

باید می‌شد آدم آب چشم رو هم مث آب دماغ بکشه بالا.

لعنت به همون دقیقه‌ای که میفهمی اما خودتو به خریت میزنی تا بیشتر دورت بزنن

کاش می‌شد خودت بشینی به نافت کرم بریزی و از دلت دربیاری.

پاهام خوابن، وجدانم بیدار!

دیدت به آدما فرق میکنه وقتی سوار پورشی، پشت وانت نشستی و یا نشستی رو موتور!