گول ظاهر آدم‌ها رو نخور. ما همه‌مون کتاب‌هایی رو که خوندیم یادمون رفته. هیچکس اونقدری که به نظر میاد خفن نیست.

این جوری که ما داریم هر روز تلاش می‌کنیم‌ هرجای دنیا غیر از اینجا، میلیاردر می‌شدیم.

تعلیق رو دووم بیار.
تعلیق لعنتی رو دووم بیار.
تعلیق یکی از مولفه‌های هنر در این شاهکاریه که اسمش رو گذاشتیم زندگی.

میان ریال ما تا ریال عمان
تفاوت از زمین تا آسمان است.

اول استرس بیدار می‌شه، بعد خودم رو بیدار می‌کنه!

در دنیای مردانه شبکه‌سازی با یک جمله شروع میشه: کارت چیه داداش؟

امروز توی باشگاه متوجه‌ شدم موقع تمرین زیادی سفت می‌گیرم خودمو. بازوهام‌ رو. مشت‌هام رو. زندگیم رو.
شل کردم.

و‌ یه هوک خورد توی چونه‌م.

#رزمی

گاهی ما فقط یه بار یه شنونده می‌خوایم، قصه رو برای بار دوم نمی‌گیم.

خسته شدم از شمردن انگشت آدم‌ها توی ویدئوهای سوشال‌مدیا.‌ کاش هوش مصنوعی ۱۰۰ سال دیگه‌ میومد!

به زنم میگم پولیپ دارم، میگه عزیزم دیر یا زود که دماغت توی رینگ می‌شکنه. به دکتر بگو‌ همون موقع پولیپت رو هم برداره.
درد و نفرین...
درد و نفرین...

خیلی از تصمیم‌های زندگیت رو اضطرابت میگیره نه تو.

دیشب بارون زد و برق رفت.
برق که رفت گرمایش هم رفت.
آدم‌ها هم رفتن. دلار ۱۳۰ هزارتومنه و سه ماه دیگه که این پست رو بخونم میگم یادش بخیر ۱۳۰ تومن بود فقط.
مملکت یه جوریه از همه جهت انگار هر لحظه ممکنه یکی GAME OVER رو بکوبه روی صفحه‌مون.

امروز یه جوری ناک‌اوتم که مثل نوب‌سایبات احتیاج دارم یه شخصیت دوم زیربغلم رو بگیره و بلندم کنه برای ادامه‌.

نیازمندی‌ها: بی‌نیازی.

آدم‌هایی رو که با افتخار می‌گن "من کتاب نمی‌خونم!" نمی‌فهمم. آدمایی رو که به هر دلیلی دوست ندارن کتاب بخونن رو می‌فهمم ها. اینایی که خیلی ساده بدون خجالت و بدون افتخار، صرفا به عنوان یه فکت میگن که با کتاب ارتباط نمی‌گیرن رو می‌فهمم.
ولی اینایی رو که یه جوری با افتخار میگن "کتاب بخونم؟! عمرا!" انگار دیگه چیزی وجود نداره که بشه از یه کتاب یاد گرفت... اینا رو می‌تونم بهشون مشت بزنم.

بیرون اومدن از منطقه‌ی امن واقعا سخته و‌ هرچقدر سنت بره بالاتر سخت‌تر هم میشه.

گفت: "میدونی مشکل زندگی تو چیه؟
زیادی سخت می‌گیری." و درست گفت. خلاص.

یا راهی خواهم ساخت یا خواهی ساهم راخت.

نمی‌تونم بفهمم اوضاع خوبه یا تحت کنترل؟ فرق بین این دو فرق بین انفعال و عاملیته.

۸۰ درصد اضطراب روزانه‌مون‌ نتیجه‌ی "نه"‌هایی هست که بلد نبودیم بگیم. که‌ ترسیدیم بگیم. که نتونستیم بگیم.‌

چند شبی هست که بعد شب‌بخیر همسر، با چراغ‌خواب کنار تخت، قوانین D&D رو می‌خونم و غرق می‌شم توی دنیای واقعی بچگی‌هام. همین برام کافیه تا بزرگسالی رو دووم بیارم.