یادگیری خیلی لذت‌بخشه.
هیچی نمی‌دونی، آموزش می‌بینی، تمرین می‌کنی و حالا می‌دونی و هرچی بیشتر تمرین کنی خفن‌تری! زیبا نیست؟!

بخشی از لیست وظایف یک پارتنر مرد به دل نگرفتن و راحت گذر کردنه. کاریش هم نمیشه کرد.

"گاهی باید بالشت رو بگیری توی بغلت و به صدای توی سرت بگی نه. نه. نه. نه."

یه‌ جوری هوا هوای پاییز نیست و بارون نمیاد انگار این کشور دیگه چهار فصل نیست، تک‌ فصله. یک فصلِ پیر و خسته و گرد و خاک گرفته.

نه متأسفانه. نمی‌شه!

تو فقط تلاش کن.
تو فقط بی‌وقفه تلاش کن.

صدای بازشدن فک گربه‌ هنگام خمیازه، هزاران بار شنیدنی‌تر است از صدای گوینده‌ی خبر تلویزیون ملی‌.

بنویس. خوب بنویس.

همه‌چیز هم که نمی‌شه خوب باشه!

اصلا ترکیب خانواده حمایتگر و پول و جایگاه اجتماعی و سلامتی و زیبایی و زندگی در هرجایی جز خاورمیانه کسل‌کننده می‌شه. قطعا باید یکی از اینا بلنگه‌. وگرنه تئوری اوریجینال سین شکست میخوره انگار‌. ما به عنوان تنبیه اومدیم زمین!

سوال پیش میاد که اگه حتی یکی‌ش نلنگه چطور؟ اینجاست که خودآزاری وارد صحنه میشه. سلام روابط سمی. سلام اعتیاد. سلام سندرم افلوئنزا.

من جنگ با کمال‌گرایی رو اونجایی بُردم که شعارم‌ شد "ای که دستت می‌رسد، ظرفی بشور!" و هربار گذرم به آشپزخونه خورد دو سه‌تایی شستم و رفتم تا نوبت بعد.

زندگی در لحظه: یک دودکش بزرگ. پرواز کفترهای حرم در رقص نور هتل. یک‌ونیم‌لیتری در دست راننده‌ی نیمه‌شب. لکه‌ی سس روی میز. همخوانی یک پرنده‌ی نابالغ با آقای صدا. توله‌سگی به نام مُربا.

از سی‌سالگی‌ها:
یعنی چی که دلم می‌ریزه؟
خم‌ شو جمع‌ش کن خب!

گفت: این جنسیت فقط جنگیدنه.

زندگی در لحظه: نیمروی مطلوب. نگاه دوست. تافی‌ آیدین. یک تصمیم معقول. یادگار لیدی مکبث. دمنوش شبانه.

هرچی بیشتر فکر کنی کمتر حرف می‌زنی.

هرچی بیشتر حرف بزنی کمتر فکر می‌کنی.