پنکه، سلطان جنگلشونه.
نگا یال و کوپالو.

بعضی آهنگای "پلی لیستی برای دوستان" سپهر، آدمو میبره به عشق و عاشقی های‌ نوجوونی!
نمیدونیم بخندیم یا بغ کنیم.

با آهنگایی خاطره داریم که خواننده ش سوزوندتشون حاجی!

ما همون بچه های مردمیم که الان همه باهم دوستیم و توی بچگی مهره اصلی "سگ دعوا"ی والدین بودیم.

رییس جمهور سابق جنگل، ماموت بود.

امتحانی که زمانش دست خودت باشه، هیچوقت برگزار نمیشه.

شیر آدمو سیر میکنه،
ولی سیر آدمو راسو میکنه!

وقتی ناشناس میپرسین "تب داری؟"
فک میکنم نگرانمین.
اما دریغ و افسوس.‌

خوب و بد، هر كاري ك ميكنين گيف ميشه تو مغز ما. طوري نشه هر سري گيفا رو ميبينيم ب فحش بكشيمتون!

مگس!
من که دوش گرفتم، شیرینی هم که دستم نیست، خون هم که نمیخوری!
چرا حیثیت مادرتو لکه دار میکنی؟

پتو جلوی هیولارو نمیگیره. بپذیرید. دست و پارو بدین بیرون، شل کنین و باقیشو بسپارین به باد کولر و پنکه.

کاش میشد یه پولی بدی دیگه هیچوقت دندونات خراب نشن.

تو فرودگاه ها قد یه قبرستون اشک ریخته شده.

یه زمانی پوستر ارج و قرب داشت.
تا میخورد میخوابید وسط مجله..آخ!

دی اکسید کربن بازدم تو، اکسیژن دم منه. این وسط هم سه چارتا درخت دخیلن.

کاغذت اگه پول باشه، سنگ رو خُرد میکنه رو سر قیچی.

وقتی اعتیادت به گوشی داره درمون‌ میشه که گوشی رو گرفتی دستت، داغ نباشه.

ریشه بیشتر حرومزادگیا، حسادته.

تنها راه مقابله با دمپایی خیس، دوباره خیس کردنشه.

من اگر خونه م کنار فرودگاه بود با هر صدا، توهم سقوط هواپیمارو میزدم.

خودکشی، پاره کردن همون سفره یه بار مصرفیه که خط برشش رو پیدا نمیکنی.