یه وقتا هر کاری میکنی، گل به خودیه.

شوالیه اون پدریه که یه دست کوچیک رو شونشه، وقتی زانو زده ببنده بند کفش بچه شو.

تو اتوبوس هندزفری نداشته باشی و گوشیتم شارژ نداشته باشه، باختی.

تو اتوبوس نشستم روبروی یه فرودو بگینز با گردن کبود. چه میکنه این حلقه!

چه صیدی میزنن تورهای مسافربری.

آدم از مجازیا انتظار مرگ و میر نداره.
میگه فوقش آف شدن کنکور رو بدن، برن سربازی، ازدواج کنن، برمیگردن.
آن میشن.

قفلیاتونو با هندزفری گوش بدین
قفلی شماس
ما عنمون میگیره وقتی گوشش میدیم

یه چیزی میخواستم بگم، یادم رفت.

هرچی کِرمته.

هیچ ساندویچی هیچوقت قد اونی نچسبید که ما سوسیسش بودیم، پتو نونش.

می نویسیم، خر لگد نمیکنیم که.

دندون پزشکی شغل شریفیه. شرطش اینه مشتریت اسب پیشکشی نباشه!

Turn on your hot stuff! 😁

جنسیت زده نیستم ولی هرچی میگذره بیشتر به این نتیجه میرسم که نوع شوخی و جنبه پذیرشش، دخترونه پسرونه داره.

معلم که بشی تازه میفهمی چقد تابلو بودی تو دانش آموزیت.

و ما تقصیر رو انداختیم گردن تقدیر، تا کسی مقصر نباشه.

اگه تموم که شد، دیدیم تو عالم ذر وایسادیم و یه فرشته بی حوصله میپرسه:"خب! همین بود! میری؟ بنویسم اسمتو؟"

اونوقت چی؟

قوت قلب فقط اونجا که میگی
"نمیکُشنم که!"

بازگشت به بحث بعد دقایقی سکوت، فقط با "خب پس..." حاصل میشه و لاغیر.

یه حرکت نمادین دست به جیب کشیدن هم داریم وقتی میپرسه فندک داری و میخوای بگی نه.

سفره ی عقد، یکبار مصرفه؟