بچه‌ها دارن تو کوچه آب‌بازی میکنن.
یه پسربچه داد زد: من دیگه کاری ندارم بچه‌ها، من تسلیمم، منو نزنین. من خیلی کوچیکم. سرما میخورم.

همه همینیم‌.
فقط دیگه نمیگیم!

که من خرس می‌شم میرم تو کمپر.

امروز خواب موندم چون زنم ماهی یه بار سوال‌های عجیب شبانه می‌پرسه:
اگه مارمولک بودم بازم دوستم داشتی؟ اگه دمم کنده می‌شد میاوردی پسش بدی بهم؟ اگه مارمولک بودم مادرت منو می‌کشت!

این گزینه همسفر تپسی، حق درون‌گراها رو ضایع کرده. به من باشه خواستار یه گزینه‌ی بی‌سفیر در تپسی هستم حتی گرونتر. حالا تو هی بگو سفر اول رایگان!

"گنج و مار و
گل و خار و
غم و شادی به همند."
#سعدی

به شکل عجیبی، غریبم.

صدای مجتبی شکوری مثل صدای یه دوست خانوادگی خیلی عزیز و قدیمی همیشه توی خونه‌ی ماست.

از کتاب‌هایی که منو می‌برن یه کشور و شهر و زمان دیگه، خوشم میاد.

یه خاطراتی هرگز فراموش نمیشن.
خیره به اون خیابون و اون مغازه و اون خاطره، حسی نداری جز گذر عمر.

مردها هم کمک شما رو می‌پذیرند.
ولی خب، احتمالا بعد هفتاد و پنج سالگی.

بازنشست.
پاشو!

امروز بین پس‌انداز کنیم و زندگی کنیم، زندگی کنیم رو انتخاب کردم.

راننده تپسی زنگ زده میگه چه جای بدیه مبدا. چیکارت کنم؟
قبول نکن مسیرم رو شغال.

"پسر بالای سی سال" و "بچه‌ها بزرگسالی/سی‌سالگی این شکلیه که..." هم ترند من و امثال منه که سی‌ساله‌های لوس این نسل هستیم. وگرنه پدر من و شما اصلا نفهمید کی از بیست رسید به چهل.

جالبه دلار پایین اومده قیمت‌ها همچنان بالاست چون توی دلار بالا خرید کردن ولی وقتی تو دلار پایین خرید کرده باشن و دلار الان بالا باشه، به دلار بالا میفروشن.
مذاکره با آمریکا مرحله دومه. ما باید اول پامونو‌ از روی گردن همدیگه برداریم.

من نمیدونم کتاب‌های یالوم رو میخواین از کجا شروع کنین به خوندن ولی حتما "موضوع مرگ و زندگی" رو بذارین آخر.

جنگ بین خودت و خودت واقعا ناتمومه.

قدرت در نهایت یک‌ اجباره.
ساده‌تر نیست اگه انتخابش کنیم؟

بعضی هفته‌های کاری جوری سنگینن که باورم نمیشه جمعه داشته باشن آخرش.

همه‌ی ماها همون‌طور که غرق رنجیم، غرق در آرامشیم و این آرامش رو زمانی می‌فهمیم که نبودش رو احساس کنیم.

هیچوقت حوصله‌م سر نمیره.
همیشه پازل شخصیت خودمو دارم که حلش کنم.