بدنت همون چیزی رو می‌سازه که تو بهش می‌دی؛ می‌خواد غذا باشه می‌خواد فکر و خیال.

سما یه دانشجوی مهندسی شیمی سختکوشه که اگه توی هاگوارتز بود هم هافلپافی می‌شد هم عضو تیم کوییدیچ!
انگیزه‌ی نویسنده‌ی این چنل، تازه‌م کرد.

من میترسم
نکنید

گربه‌ی من می‌ترسه و گربه‌ی من تازه در امنیت خونه‌ست. گربه‌ها می‌ترسن، سگ‌ها می‌ترسن، نوزادها و خردسال‌ها میترسن، پیرمردها و پیرزن‌ها و بیمارها می‌ترسن.
نکنید. هیچ افتخار و شجاعتی نداره ترقه‌بازی. می‌دونم از دید خیلیا همینا بچگی و نوجوونی و جوونیه. ولی نیست. آزاره. حماقته. وحشیگریه.

شما جزو اون یک درصد باشید و نکنید!

فصل "سرما نخوردم، حساسیته!" مبارک.

با این وضعیتی که داریم تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که امسال نسبت به پارسال سعی کنم چندبرابر بیشتر زندگی رو به کتفم بگیرم.

همینکه یک هفته چت کارفرما به اعماق لیست چت‌های تلگرامم سقوط کنه برای من کافی و لازمه.

مرتب‌کردن و آپدیت‌کردن جعبه‌ابزار خودش یه جور تراپیه.

جنس مخالف اسمش روشه. مخالف.
سعی نکن تلاش کنی موافقت شه. این آدم از ریشه و اساس با تو مخالفه. شاید عاشقته. شاید عاشقشی. ولی قرار نیست باهم موافق باشین!

مثلا من الان سبدها رو‌ گذاشتم طبقه بالای کابینت، ولی زنم قویاً باهام مخالفه و اولین‌ کاری که بکنه وقتی میاد توی خونه اینه که سبدها رو بذاره طبقه‌ی پایین کابینت.

It's over.
It's just a memory.

یادتونه تتلو میخوند درسته بنز ندارم ولی 206 که دارم؟ توی جردن نه ولی خونه تو تجریش که دارم؟
خوش به حالش.
206 و خونه تو تجریش!

اگه گربه بودم شکمم رو نشونت می‌دادم.

نصف عمر عزیزانم رو مشغول سوگواری برای مرگشون هستم. مرگی که هنوز حتی سایه‌ش هم روی سرشون نیفتاده!

مهمه مگه؟

دیگه گزینه‌ی تتر خریدن به جای دلار هم کنسله‌. دلار کجا و تتر کجا.

جنگ و صلح رو هورمون تعیین می‌کنه.
تولستوی وسیله‌ست!

دیگه وقتی خاطره تعریف می‌کنم می‌گم: قضیه مال ده/ پونزده/ بیست سال پیشه.

با من از گذر عمر نگو.
من دلار هزارتومنی رو یادمه.

خط مترو چه کم از BMW دارد؟ و چرا در ساندویچ هیچکس فلافل نیست؟

توله‌‌ها و کره‌ها و بچه‌های حیوانات همه‌شون از توی انیمه‌ها اومدن بیرون. یکی از یکی بامزه‌تر و چشم‌درشت‌تر و انیمه‌ای‌تر.