یه روزی می‌برمت به سرزمینی که توش هیچ نگاهی قضاوتت نکنه.

نمی‌تونم نداریم.
مجبور باشی می‌‌تونی.
باید دید مجبور هستی یا نه!

خانم شما مثلث برمودایی؟
آخه دارم کشیده می‌شم سمتت!

ما آدم‌ها تنهاییم.
از ازل تا ابد.
چایی بریزم؟

کاش شمس لنگرودی عموی بزرگم بود.

اینکه هر روز بیدار می‌شیم عجیب نیست؟
نباید یه تعطیلاتی چیزی باشه این وسط؟ مثلا جمعه بخوابیم، شنبه بیدار نشیم و یکشنبه بیدار شیم.

بعضی کابوس‌ها تازه وقتی بیدار می‌شی PTSDشون شروع می‌شه.

دلم می‌خواد خونه‌ چوبی باشه‌.
ولی آخه شما آتیشی!

هوای بارونی توی خراسان بیشتر شبیه یه جایزه‌ست که اگه‌ بیست‌وپنج‌تا بیست پشت سر هم بگیری خدا بهت میده.

مهدکودکی که بودیم، رنگ‌ها پررنگ‌تر نبودن؟

از یالوم "خیره به خورشید نگریستن" رو خوندم فقط چون برای من ترسناکترین کتابش بود. دو روزه "مامان و معنای زندگی" رو به عنوان دومین کتاب ترسناکش شروع کردم. کتاب قبلی واقعا برام مفید بود. امیدوارم این یکی هم یه ذره ببرتم‌ جلو.

من تقویم خریدن رو خیلی دوست دارم.
سررسید خریدن رو حتی بیشتر.

"من با صفر یه کاری کردم، مطمئنم، خیلی‌ها با صدتا صد نکردن!"

کم‌کم‌ جلو می‌رم. خسته که می‌شم استراحت می‌کنم. کار رو عوض می‌کنم و بعدا برمیگردم سر وقتش. هربار گذرم به اشپزخونه بیفته دو سه تایی لیوان می‌شورم که کار سبک شه. آخر شب می‌بینم همه‌ی کارهام انجام شده. آخر هفته می‌بینم مقاله‌ رو خیلی زیاد جلو رفتم. آخر ماه می‌بینم درصد عضله‌‌ها نسبت به دفعه‌ی قبل مطلوب‌تره.

من سوپرمن نیستم.
فقط به لطف تراپی تا حد زیادی از شر کمال‌گرایی خلاص شدم!

آروم باش، مثل حلزون.

خونسرد باش، مثل مار‌.

ورزش کن، مثل کانگورو.

ساکت باش، مثل ماهی.

بدو، مثل سگ‌.

سری تو سرها در بیار، مثل زرافه.

استراحت کن، مثل کوآلا.