کاش امروز پنجشنبه بود که فردا جمعه باشه.

تو فقط زمانی شجاع هستی که بترسی.
وگرنه شجاعت معنایی نداره.

من فقط با برنامه‌م تیک می‌زنم!

اینایی که می‌گن "آدم‌ها هيچوقت تغییر نمی‌کنن" یه مشکل بزرگ دارن. اون هم اینه که دنبال تغییردادن بقیه‌ن. شما روی خودت کار کن، بعد می‌بینی که هم تو و هم آدم‌ها تغییر می‌کنین. خوب هم تغییر می‌کنین.

ولن چه تاینی؟

مامان و بابات می‌دونن چقدر قوی بودی؟

یعنی چی که قهوه سرده؟ داغه که!

ما بازیچه‌ی تولستوی‌ایم.
تو جنگ هستی و من صلح!

یه روزی می‌برمت به سرزمینی که توش هیچ نگاهی قضاوتت نکنه.

نمی‌تونم نداریم.
مجبور باشی می‌‌تونی.
باید دید مجبور هستی یا نه!

خانم شما مثلث برمودایی؟
آخه دارم کشیده می‌شم سمتت!

ما آدم‌ها تنهاییم.
از ازل تا ابد.
چایی بریزم؟

کاش شمس لنگرودی عموی بزرگم بود.

اینکه هر روز بیدار می‌شیم عجیب نیست؟
نباید یه تعطیلاتی چیزی باشه این وسط؟ مثلا جمعه بخوابیم، شنبه بیدار نشیم و یکشنبه بیدار شیم.

بعضی کابوس‌ها تازه وقتی بیدار می‌شی PTSDشون شروع می‌شه.

دلم می‌خواد خونه‌ چوبی باشه‌.
ولی آخه شما آتیشی!

هوای بارونی توی خراسان بیشتر شبیه یه جایزه‌ست که اگه‌ بیست‌وپنج‌تا بیست پشت سر هم بگیری خدا بهت میده.

مهدکودکی که بودیم، رنگ‌ها پررنگ‌تر نبودن؟

از یالوم "خیره به خورشید نگریستن" رو خوندم فقط چون برای من ترسناکترین کتابش بود. دو روزه "مامان و معنای زندگی" رو به عنوان دومین کتاب ترسناکش شروع کردم. کتاب قبلی واقعا برام مفید بود. امیدوارم این یکی هم یه ذره ببرتم‌ جلو.

من تقویم خریدن رو خیلی دوست دارم.
سررسید خریدن رو حتی بیشتر.

"من با صفر یه کاری کردم، مطمئنم، خیلی‌ها با صدتا صد نکردن!"