نه همدردی می‌خوام، نه همدلی. یکی بیاد تمومم‌ کنه‌. من اون تکه میوه‌ی آخر رانی، من اون قطره‌های آخر سرم، من ته جوهر خودکارم. تموم نمی‌شم چون ناتوانم، دورم نمی‌ندازن چون حیفم.

فکر نکن، حس نکن، فقط ادامه بده!

خنده‌داره نه؟
دلم تنگ شده واسه دلار ۲۰ هزارتم!

من الان حس و حالم مثل پیمان معادی توی فیلم برادران لیلا هست، از ناباوری و استرسِ قیمتا نزدیکه بالا بیارم.

نجات‌دهنده جاش رو با شرقی غمگین عوض کرد.

دوره‌های زمانی متفاوت توی زندگی عطرهای متفاوتی دارن که باید با بینیِ دل حسش کرد. عطری که با چند سال تاخیر میرسه. بوی امروز رو سه سال دیگه حس می‌کنم. بوی دورانی رو که من و تو توی این شهر، اینطوری می‌دویدیم.

با نقد کتاب کتابخانه‌ی نیمه‌شب به دیجی‌مگ برگشتم. مثل همیشه، خوشحال می‌شم کامنت‌هاتون رو بخونم و حتماً جواب می‌دم.

عرق نعناع خیلی مامانه.

کاش امروز پنجشنبه بود که فردا جمعه باشه.

تو فقط زمانی شجاع هستی که بترسی.
وگرنه شجاعت معنایی نداره.

من فقط با برنامه‌م تیک می‌زنم!

اینایی که می‌گن "آدم‌ها هيچوقت تغییر نمی‌کنن" یه مشکل بزرگ دارن. اون هم اینه که دنبال تغییردادن بقیه‌ن. شما روی خودت کار کن، بعد می‌بینی که هم تو و هم آدم‌ها تغییر می‌کنین. خوب هم تغییر می‌کنین.

ولن چه تاینی؟

مامان و بابات می‌دونن چقدر قوی بودی؟

یعنی چی که قهوه سرده؟ داغه که!

ما بازیچه‌ی تولستوی‌ایم.
تو جنگ هستی و من صلح!

یه روزی می‌برمت به سرزمینی که توش هیچ نگاهی قضاوتت نکنه.

نمی‌تونم نداریم.
مجبور باشی می‌‌تونی.
باید دید مجبور هستی یا نه!

خانم شما مثلث برمودایی؟
آخه دارم کشیده می‌شم سمتت!

ما آدم‌ها تنهاییم.
از ازل تا ابد.
چایی بریزم؟