به عقیده‌ی اپیکور، عناصر لازم برای لذت، گرون نیست.
مثال؟ رفیق!

زندگیم توی بازی‌های بچگی شروع و تموم شد.
۱۳ سالگی به بعد تفاله‌هاش بود.

چایی اگه آدم بود حتما مامان بود.

سبز و سرخ و خنک و تازه‌ و زندگی هستی.
مثل گوجه پنیر و خیار، روی نون تازه، توی صبح کوهپایه‌‌ی مغان.

پیشرفت اتفاقا قطره قطره می‌چسبه!

"حالم خوبه، اینکه نگرانم بده!"

غریبه وارد مرزم بشه با قفل فرمون می‌افتم دنبالش ولی کنترل خشم در برابر عزیزانم یعنی سکوت، یادآوری ارزش و جایگاه هر دو طرف به خودم و درون خودم‌، کمی فاصله تا پایین اومدن دما و بعد صحبت با لحن درست و محبت‌آمیز. همین.
همین رو یاد بگیرم ۷۰ مرحله جلو افتادم توی زندگی.

امشب بارتون فینکم.
خالی از ایده، خشمگین، گیرافتاده دست یه کارفرمای پرحرف گاو.

بچه‌ها فکر‌ کنم اکثرتون شازده‌کوچولو رو خوندین. توی این متن یه نقد مختصر نوشتم. حرف برای گفتن زیاد بود و جا و زمانش کم. تونستین توی کامنت‌ها کاملش کنید. حتما می‌خونم و پاسخ می‌دم.

الوعده وفا!

حتما نظراتتون رو بهم بگین بچه‌ها. خیلی برام مهمه این متن و فیدبکتون برای این کتاب.

دلم میخواد تک تک شهر و کشورهای "رادیو دیو" رو برم ببینم.

زندگی ساختن با تو قشنگه.
حتی قد خریدن چهارتا زیرلیوانی‌.

ماتریکس از آنچه در فیلم می‌بینیم به ما نزدیک‌تر است.

تو سختی هستم، تو بی‌احترامی اصلا نه.

صدای توی سرم به تو که‌ میرسه ساکت میشه.

قضیه رو نمی‌فهمم.
کاش دبیر هندسه‌م اینجا بود!

فکر کنم تنها معلم آنلاین در دنیا هستم که تو فاصله تمرین حل کردن شاگردم، کالاف‌دیوتی بازی می‌کنم.

اگه ایکیگای من هری‌پاتر باشه چی؟ چیکار کنم باهاش؟

یه چیزهایی دست منه، یه چیزهایی پای تو!