هوس کلوچه‌ی فومن داغ کردم ولی توی خیابون‌های انزلی.

تاریخ مرگ همه‌مون با ۱۴ شروع می‌شه به هرحال.

پشت میزنشینی فریلنسر و دورکار جماعت، افسانه‌ست و مال فیلم و انیمه‌هاست.
ما زخم بستر می‌گیریم.

تو فقط بجنگ.
فقط بجنگ. فقط بجنگ.
توی این دوره از زندگیت برای رسیدن به چیزی که لایقش هستی و عزیزانت لایقش هستن بجنگ!

دوستان، کامنت‌ها رو جواب دادم.
متن بعدی احتمالا یکی دو روز دیگه روی سایته. ممنونم که انرژی می‌دین بهم.

عاشق آشپزی کردن برای یارم.
لاکن وقت ندارم!

درد رو نمیشه دید.
درد رو نمیشه جای کسی کشید.
نگیم می‌فهمیم. نمی‌فهمیم.

به عقیده‌ی اپیکور، عناصر لازم برای لذت، گرون نیست.
مثال؟ رفیق!

زندگیم توی بازی‌های بچگی شروع و تموم شد.
۱۳ سالگی به بعد تفاله‌هاش بود.

چایی اگه آدم بود حتما مامان بود.

سبز و سرخ و خنک و تازه‌ و زندگی هستی.
مثل گوجه پنیر و خیار، روی نون تازه، توی صبح کوهپایه‌‌ی مغان.

پیشرفت اتفاقا قطره قطره می‌چسبه!

"حالم خوبه، اینکه نگرانم بده!"

غریبه وارد مرزم بشه با قفل فرمون می‌افتم دنبالش ولی کنترل خشم در برابر عزیزانم یعنی سکوت، یادآوری ارزش و جایگاه هر دو طرف به خودم و درون خودم‌، کمی فاصله تا پایین اومدن دما و بعد صحبت با لحن درست و محبت‌آمیز. همین.
همین رو یاد بگیرم ۷۰ مرحله جلو افتادم توی زندگی.

امشب بارتون فینکم.
خالی از ایده، خشمگین، گیرافتاده دست یه کارفرمای پرحرف گاو.

بچه‌ها فکر‌ کنم اکثرتون شازده‌کوچولو رو خوندین. توی این متن یه نقد مختصر نوشتم. حرف برای گفتن زیاد بود و جا و زمانش کم. تونستین توی کامنت‌ها کاملش کنید. حتما می‌خونم و پاسخ می‌دم.

الوعده وفا!

حتما نظراتتون رو بهم بگین بچه‌ها. خیلی برام مهمه این متن و فیدبکتون برای این کتاب.

دلم میخواد تک تک شهر و کشورهای "رادیو دیو" رو برم ببینم.

زندگی ساختن با تو قشنگه.
حتی قد خریدن چهارتا زیرلیوانی‌.

ماتریکس از آنچه در فیلم می‌بینیم به ما نزدیک‌تر است.