زندگی «کاروانسرا»ست.
سرد اما داغ.
شب اما نورانی.
خلوت اما پرهیاهو.
بر باد رفتن کاغذهای یک مرد. لغزیدن بند لباس یک زن روی شانه‌. لبخند. باد. فراموشی. تعظیم بی تشویق. نمایشی بی تماشاگر.
میکروفون افتاد، بگیر و بخند و باز بخوان.

بیت‌کوین زنجیر پاره کرده!

«داشتیم باهم از عشق می‌گفتیم
که‌ گفتن دلار رفته بالاتر...»

مدیریت بحران، فقط بغل.

من به جامعه اعتماد دارم،
به تو اعتماد ندارم!

چقدر دورم از این دنیا و چقدر کوری که نمی‌بینی چقدر دورم از این دنیا. عزیزِ برادر. عزیزِ دل برادر.

در پذیرش یادگیری هستم و از آدم‌هایی که در پذیرش یادگیری هستن خوشم میاد.

نیازمندی‌ها: شنیدن صدای جیرجیرک جنگل، وقتی کیسه آب‌گرم سفری توی کیسه‌خوابم را گرم کرده و پلک‌های سنگینم کم‌کم پایین می‌افتند.

اون تیکه‌ای درون تو که باید از تو مراقبت کنه کجاست؟!

پاریس کجاست؟ ما خودمون رشت‌مذگان داریم!

فلافل مشهد کجا بریم؟ شهرک عرب‌ها!

برای موندن آدم درست نیاز نیست بهش باج بدی. اونی که ازت امتیازاتی میگیره تا پیشت بمونه همراه نیست، بار اضافه است.

پول درآوردی، آفرین. حالا بیا ببینیم چطور می‌تونیم از گاو دورش کنیم!

بذار ببینم درست فهمیدم یا نه...
ما جدی‌جدی تنهاییم؟
بابا دیگه نمیاد دنبالمون؟

تو اگه درد داری، بیا. من دواتم.

پارکینگ ماشین، فقط پشت بخاری.

تیرک دروازه، فقط آجر.

پول، فقط کاغذ.

ماشین، فقط دوچرخه!

کودکی، کودکی.
رنگ آبی‌ت پیدا نیست‌.

خونه، فقط چادر و بالیشت‌!