لذت خندوندن از خندیدن بیشتره.

یه‌ژانری هست، با این مضمون: «تو دوستم داشتی؟ تو باعث فلان چیز شدی/ تو که بهمان کار رو کردی». مثال: «تو دوستم داشتی؟ تو حتی به جوک‌هام نمی‌خندیدی» یا «تو دوستم داشتی؟ تو باعث شدی با خودم فکر کنم چی کمتر داشتم»
کامل‌کردن جملات این چنینی، برای خودشناسی عالی‌ان. پیگیری و صحبت درباره‌ی جوری که این جملات برای ما کامل می‌شن، یه‌جاهایی نشون‌دهنده‌ی زبان عشق ماست، یه‌جاهایی نشون‌دهنده‌ی معنای عمیق‌تر چیزی به ظاهر ساده برای ماست، یه‌جاهایی عمیق‌ترین زخم ما رو نشون می‌ده که فکر می‌کنیم به‌خاطرش ممکنه کسی ما رو دوست نداشته‌باشه‌ و غیره. خلاصه کامل کردن جمله‌های ناتمام، یه راه باحاله برای رسیدن به چیزایی که به‌طور عادی شاید پشت خودآگاه ما لونه کرده‌باشن و دیده‌نشن.

@ravandaan

این درسته.

ایده. ایده. ایده. ایده. سرشار از ایده.

یه روز ایرپاد رو یادم بره کل تمرین اون روز باشگاه به فناست.

من رنج می‌کشم چون از فردای خودم بی‌خبرم.

چه جالب من رنج می‌کشم چون از دیروز خودم باخبرم.

برگردی گذشته؛ چی رو حذف می کنی؟

هیچی رو.

+ گر تو نمی‌پسندی، تغییر ده قضا را!
- خب پس بده گوشی رو من برم اسنپ‌فود.

گاهی هم همه‌چی داری الا برنامه‌ریزی.
واسه همین فکر می‌کنی هیچی نداری.

زندگی واقعاً عجیبه.
توی اوج روزمرگی، صبح بیدار می‌شی نمی‌دونی شب کجایی.

بالاتر از سیاهی که رنگی نیست.
اون هم بهت میاد!

اگه جادو واقعا وجود داشته باشه چی؟

من فقط راه جلو رو می‌بینم.
شما اگه راهی برای برگشتن به پنج‌سالگی پیدا کردی به من هم نشون بده چون کامیون قرمزم رو اون‌جا جا گذاشتم.

زنم پیام داده «من برای شب یلدا پشمک، مرغ و شامپو خریدم.» چه آیین و مناسکی در انتظارمه نمی‌دونم.

+ فردا نه باشگاه برو نه سر کار. منم دیگه نمیرم دانشگاه. تا ابد بمونیم خونه.
- بعدش هم از گشنگی بمیریم.
+ اسنپ‌فود رو واسه چی گذاشتن؟
- پولش رو از کجا بیاریم؟
+ از کارفرمات اخاذی می‌کنیم.
- با چی؟
+ با پسورد اکانت فری‌پیکش.

تا حالا به این فکر کردی که شاید جدی‌جدی برای رسیدن به اون آرزو و اون رویا و اون هدف دیر نشده و تو فقط تنبلی؟

چه دراگ قدرتمندیه این «بی‌نیازی»!

واینستا عقب و بگو بلد نیستم.
وارد شو و یاد بگیر!