دلگرمی فقط «راست میگه دیگه!»

دلم یه تعطیلات می‌خواد به طول تار موهات.

بیا. نون زیر کباب کوبیده برای تو.

هر روز یه فرصت جدید برای خندوندن توئه‌.
امروز نشد. نبودی زیاد. شاید فردا.

یه بار بشین ده سال گذشته‌ت رو از چشم یه نفر دیگه نگاه کن. ببین این آدم چه صبر و قدرتی داره و چقدر قابل‌احترامه.
حالا برگرد پشت چشم‌های خودت و به خودت احترام بذار.

پولدار شدم یه اتاق خونه رو از کف تا سقف موچی می‌چینم.

من هیچوقت درک نکردم با چه جرئتی ایرپاد می‌ذارین و نمی‌ترسین بیفته. البته شاید بخشی از این عدم‌درکم شل‌گوش بودن خودم باشه.

نصف عصبانیتم بخاطر اینه که با آدم مورد علاقه‌م حرف نمی‌زنم.
: sevda

جلوی در مترو تعارف «بفرمایید!» نزن ایرانی!

پنهانکاری نوجوون‌ها و جوون‌ها همیشه از سر لجبازی و اشتباه نیست. گاهی دارن به روش خودشون از والدینشون محافظت می‌کنن.

عزیزانِ عزیزتون رو دوست داشته باشین و بهشون احترام بذارین. نمی‌دونین با این حس و رفتار، چه حس امنیتی به عزیزتون می‌دین.

یه دختر دیدم که نشسته بود روی زمین گربه تاکسیدو بغل کرده بود. کمی از گوش گربه بریده شده بود. یه زوج دست همدیگه رو گرفته بودن و قهوه‌ی برند نون توی دستشون بود. یه املاکی دیدم که با تلفن حرف می‌زد و عصبانی بود. یه پیرزن به زور خودش رو از پله‌ی یه اتوبوس بالا کشید. یه نوجوون چشم‌رنگی با کیسه پشت دوشش دنبال بازیافتی‌ها بود و زیرلب آواز می‌خوند و بینی‌ش از سرما سرخ شده بود. گوشی بغل‌دستیم زنگ خورد و روش نوشته شده بود «Mom». یه دختر داشت گریه می‌کرد و کمی دورتر یه پسر سیگار می‌کشید. یه پیکان گوجه‌ای جوانان دیدم که میون کلی پراید سفید و خاکستری و دوتا سمند و یک ۲۰۶ مشکی جولون می‌داد و یه دختر که توی گیفت‌باکس صورتی، عروسک خرگوش داشت.
#flâneur

آیا پس‌انداز کردن در ایران درسته؟

غمت چیه؟
درستش می‌کنیم.

ماکارونی دم‌نکشیده دوست نداری؟
ماکارونی دم‌نکشیده تو رو دوست نداره.

هرچیزی رو که برای خوشحال کردن دخترها بلدم برده زیر سوال. می‌گم بیا ببرمت کافه می‌گه نون پنیر گوجه توی پارک وکیل‌آباد چشه؟

صبورتر شدن، مسئولیت‌پذیرتر شدن، منظم‌تر شدن، فیت‌تر شدن، باسوادتر شدن و قوی‌تر شدن هیچ پایانی نداره. پسوند «ترین» در چهارچوب واژه‌ی رشد نمی‌گنجه.
رشد از نقطه‌ی آغاز تا پایان عمر، هر روز با «تر» همراهه. حتی اگه دیگران تو رو «ترین» ببینن.

حسادت تو وجود همه‌مون هست.
اگه سنسور حسودسنج داشتی باورت نمی‌شد چه عزیزانی به چه چیزهایی توی زندگیت حسادت می‌کنن و تو به چه چیزهایی در زندگی چه عزیزانی حسادت می‌کنی.

آقا جان لاک توی لاست یه دیالوگ طلایی داشت. می‌گفت: به من نگو چه کاری رو نمی‌تونم انجام بدم.

گاهی حس می‌کنم توی زندگیم نیاز به اسپانسرهای هانگر گیمز دارم که به وقتش چهارتا ایردراپ به درد بخور برام بفرستن.

همین الان چی خوش‌حالت می‌کنه؟