کاش "نیازمون از لحاظ روحی" رو هم کم کم بدیم به "ژانر اینایی که" با جوک های "پَ نَ پَ" تو سیاهچاله تاریخ هضم شدن.

خاطرات بد من توی این خونه، میشه جن و شبح، میفته به جون مستاجر بعدی.
خوبارو بپیچ، می برم.

مخاطبت تو جاده که باشه، بوق های آزاد رو میشماری!

جد نِرد ها، رِند ها بودن.

ننه من عجیبم.

ویزای جوانان ما، میچکد از چنگ تو.

من همونی ام که چه شهروند باشه چه مافیا، سرش میره بالای دار.

ما می خوندیم تابستونه، فصل شادی و خنده..بچه ها توی کوچه، گرم بازی،
مثل بشقاب پرنده!

کاش تو بهشت و جهنم هم بارون بیاد،
بعضی چیزا رو حیفه دیگه‌ تجربه نکنی.

شغل ایده آل ولی اونه که ساعت رفت و آمد و تیپت دست خودت باشه، از پولش راضی باشی و به جای استرس دیدن رئیس، نیشت باز باشه وقت کار.

شما به یه خونه کاملا سالم بگو دارم تخلیه ت میکنم، بعد بشین ببین چجوری نمناک میشه دیواراش.

ما با تف، پیزای پفکی می ساختیم.

سوختگیری موشک های کاغذی، فقط با مالیدنشون به دیوار ممکن بود.

گاو ما نمیزاد، نمیزاد،
میزاد دوقلو میزاد.

نمیکنم شرکت تو نفرتت..
قصه هات، غیبتت!

#مهراد_هیدن

از الان غمگینم که بیست سال دیگه، اول چل چلی مون، تا به فنچ ها بگیم من متولد هزار و سیصد و ...

میگن فاااااااااک یه قرنته؟!

من فقط در صورتی ازت دلزده میشم که یه کارتون ازت بخرم بذارم گوشه خونه.

از چیزی میترسن و متنفرن که خودشون دقیقا همونن. فقط چون داغن، نمیفهمن.

اصولا تا صفتی رو نداشته باشی توی وجودت و خوب نشناسیش (خودآگاه یا ناخودآگاه) تو فرد دیگه ای نمی بینیش.

گاراژ ماشین فقط زیر بخاری اتاق داداشم.

شک کردین استخاره کنین، یه فال حافظ هم روش.