باس‌فایت‌ها که شروع می‌شه میاد می‌شینه کنارم می‌گه این‌جاش رو بزن، اون‌ور رو بپا، ضربدر رو بزن، داری می‌کشیش. چیزی نمونده!
زنِ زندگی.

یه بار تونستی، دو بار تونستی، ده بار تونستی، باز هم می‌تونی.

اعتراف می‌کنم این بازی نقش بسزایی در کنترل خشم این روزهای من داره. از کارفرمام خشمگینم؟ دراگر جر می‌دم. فشار رومه؟ دراگر جر می‌دم. بودجه کم میارم؟ دراگر جر می‌دم. خستمه؟ دراگر جر می‌دم!
#game #Godofwar4

تو بچسب به زندگی خودت. بچسب به زندگی خودت. بچسب به زندگی خودت!

دلم می‌خواد اینجا و از این تریبون، از همهٔ مترجم‌هایِ خوبی که کمک می‌کنن ما کتاب‌هایِ فوق‌العاده دنیا رو به راحتی بخونیم و به دانشش دست پیدا کنیم، تشکر کنم. می‌خوام بدونین که زحماتتون دیده می‌شه و واقعا ارزشمنده.

همیشه به خاطر اصلاحیه‌های ارشاد، مترجم فحش خورد، درحالیکه بچه‌ی خودش رو تیکه‌پاره کرده بودن.‌‌
چقدر چسبید بهم این پیام.

غیرقابل کنترل، خوشگلی.

کارفرمای من گابه.
به معنی واقعی کلمه گابه.

قرار نیست رویای من، کابوس تو باشه.

هر روز کار کردن زیاده و هر سی روز یه بار حقوق گرفتن کمه.

تا حالا صخره‌نوردی نکردم اما احتمالا حسی رو داشته باشه که الان توی زندگیم و اعتبارم تجربه می‌کنم.

برای یه کرکس مجازی، اصلا فرقی نداره اون متن واقعا به نظر شما زیبایی ادبی داره یا یه طعنه‌ست به پارتنری که یه امروز رو باهاش شکرآبی.
برای یه شغال مجازی، اصلا مهم نیست که شما اون پست و استوری دلشکستگی‌ت رو برای رفیقت گذاشتی یا برای پارتنرت یا اصلا صرفا گذاشتی چون آهنگش برات گوش‌نوازه.
یه لاشخور مجازی رو نمی‌شه توجیه کرد که آقا من و همسرم خوبیم. این آهنگه و این متنه و این عکسه صرفا به نظرم قشنگه یا اصلا مربوط به دنیای درونی منه نه زندگی مشترکم.

کرکس و شغال و لاشخور بو می‌کشن.
میان. شاید بیان ببینن زنده‌ای و سالمی و ناامید راهشون رو کج کنن و برن.
اما میان.
همیشه میان.
و من متنفرم از اینکه برای این جماعت استخون بندازم حتی اگه اون آهنگ و اون متن و اون تکست خیلی قشنگ باشه.

دقیقا همون موقعی که یه ذره به خودم می‌گم اوضاع آرومه مرد، شل کن... یهو پاییز میاد با مسئولیت‌ها و تصمیم‌ها و تغییرهای فراوان.

یه جاهایی زندگی رو‌ کُند می‌کنم که یادم باشه اهمیتی نداره کی‌ چی گفت و چیکار کرد. دو رقم اول تاریخ روی قبر همه‌مون ۱۴ست‌.

«فقط باید رو شونه‌ی یه مرد ببریش.»

یاد میگیرم.
از کتاب. از چشام.
حرف‌های بزرگتر سر شام.
از فشار.
از هزار باری که افتادم ته چاه.
از پرش‌هام.
از کارهایی که کردم و بود برا همه عار.
یاد میگیرم از هرکی از من بیشتر میدونه.
از هرکی از من کتاب بیشتر بخونه.

تجربه‌هات رو برای خودت نگه دار.
احترامشون رو‌ حفظ کن.

با هر تپشش می‌گه نکن. جون مادرت نکن. من مهمترین عضله‌ی بدنتم. از کار بیفتم جفتمون تمومیم. نکن.

اشتباه بودن رفتار‌ هم‌قطار من، توجیه مناسبی برای منت گذاشتن واسه رفتار خوبم نیست.

بچه‌ی مردم اگه لات و دزده، تو هنر نکردی که نیستی. همسر مردم اگه بی‌مسئولیته، تو هنر نکردی که مسئولیت زندگیت رو پذیرفتی. کارفرمای فلان مجموعه اگه بی‌انصافه، تو هنر نکردی که طبق قانون مرخصی و مزایا می‌دی.

کاردرست بودن تو توی هر نقشی که هستی، به خودیِ خود ارزشمنده. از نقص بقیه برای نشون دادن کمال خودت استفاده نکن.
سطحیه این کار. خیلی سطحیه.

شاید یه روزی از حرف‌های امروزم احساس گناه کنم. امیدوارم اون روز نیاد و اگر اومد، یادم بمونه قصدم ارائه کمکی بود که ازم خواسته شد.

- با غم بزرگ چه کنم؟
+ بکنش تو کـ...