چوب بکنیم توو چشِ طوفان.
کی به کیه؟

کانال دنیاست.
محل ِ گذره!

تو هر ژانری، هر سریالی که شروع میکنم، حس میکنم با یه cast غریبه به آخرین سریالی که از اون ژانر دیدم، خیانت کردم!

گفتن نداره اون چیزی که شنفتن نداره.

سفر واقعی اون بود که پسر تنبل ِ یه آسیابان باشی، به اصرار پدر بقچه رو ببندی و بزنی به دشت که یه استاد آهنگر زبردست تعلیمت بده. آخر سر هم با شاهزاده خانوم دیار همسایه ازدواج کنی.

چیه این تور و هتل؟ بستن دس و پامونو.

هر خبر خوب، ۵ تا به جونم اضافه میکنه.

I was angry with my friend:
I told my wrath, my wrath did end.
I was angry with my foe:
I told it not, my wrath did grow.

#William_Blake

فراوونی سیب روی زمین،
پوزخند خدا به ما بود.

قمقمه، مشهدمشهده

ما میدونیم دارین خرمون میکنین. فقط میخوایم ندونین که میدونیم دارین خرمون میکنین.

میان پی وی، نمک گیرت میکنن!

یخچال تا ساکت نشه، کسی نمیشنوه داشت حرف میزد.

اکثر پدرا مستند حیات وحش دوس دارن.

سیاحت غرب ویزا میخواد. الکی که نیست.

کرمای خاکی از دماغ فیل نیفتادن.

کف دست خرس مو داشت، من کَندم.

کفشدوزک یه جوریه انگار از تو انیمه ها اومده بیرون و به زودی قراره برگرده تو همون انیمه ها.

انگولک کردن بعضی احساسات خریت محضه. دلتنگی یه زخم دلمه شده ست، کرم نریزید که باز شه جمع کردنش کار شما نیست دیگه.

یه بارم محمد علی بهمنی اومد مشهد، همه جمع شدن با استاد! سلفی بگیرن. کوچولو و پیر بود.
همه افتادن تو عکس جز استاد!

تار که رنگین کمونی شد، اسمشو گذاشتن گیتار!

ما عرق خوریمونم نعنایی بود.