سه چهار ساله یکی تو سرم هی میگه "داد نزن، داد نزن، داد نزنیا"

وقتی سعدی انقد زیبا می خوند
"تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم
از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم"

دیگه کی جرات داشت بش بگه هیز؟!

غریبه ایم،
آشنا میشیم،
غریبه میشیم دوباره،
ولی میشناسیم همو.

یه شناخت تلخ و پوچ

تو ببند موهاتو، سگ چشات که زنجیر پاره میکنه آخر.

علامت تعجباتونو بیارین پایین، سرم رفت.

تو ترکی یه "غ" رو "ی" بگی، جا خربزه گوسفند میذارن جلوت.

اذان صبح، غمگین ترین و جادویی ترین اذانه.

انتظار هم داشتنش جرمه، هم کشیدنش خانمان سوز.

من خیلیا رو ول کردم. بعد وایسادم تماشا کردم و دیدم با کیا مراوده دارن. اغلب خوشحال شدم از اینکه ولشون کردم.

۱۰۰ سالمم باشه باز کمتر از بابامه دغدغه هام.

نماز رو میخونن، قنوت رو حرف میزنن.

حالا تو یخورده برو جلوتر شاید ته تاریکی این کوچه یه در وایساده که روبه یه چهارباغ باز میشه

شمایی که به چشمون غزل خون رسیدی و خودتو نگه داشتی، قفل خون شو یادته؟

از یه جا به بعد دیگه level میره رو hard و very hard.

یه جایی تو یه بیمارستان صحرایی متروکه، یه باکس دیواری هست که‌ باید پیداش کنم و با داروهاش سبز کنم این نوار رو دوباره.

زندگی مث روده کوچیکه. کوتاه بنظر میاد و تو ۶ تا بسته ۱۰ تایی جا میشه.
ولی‌ وقتی بازش کنی می بینی‌ ععع..
چه راهی اومدی.

اگه یه شب بگید "خدا بخیر بگذرونه"، در واقع به خدا شب بخیر گفتید.

پرحاشیه ترین شغل تو ایران بعد بازیگری، راننده اتوبوس بودنه.

ما خودمونو ناپلئونی پاسیم
شما میخواین ۲۰ بگیریم ازتون؟

بعضی وعده های غذایی رو نمیشه فراموش‌کرد. چیز خاصی هم نیستن ها. یه نون پنیر گوجه، چارتا ورق کالباس. نون خالی!

یادت میمونه کجا بودی با کی.

دستگاه پوز عصبانی بود.
کارت میزدی، رسیدش درنمیومد.