"رسید رسید سه شنبه، سه شنبه ای که شاده! مسافری که انگار، سوار اسب باده!"

تو بجنگ.
برگردی قهرمانی، برنگردی شهید!

هربار به در گفتیم، دیوار شنید.
حالا دیگه کلا رومون به دیواره.

خر شیطون، از کرگی دُم نداشت.

تو شکم ما هزارتا زن، رخت یه گُردانو می شستن، تو شکم اونا پروانه پر میزد.
اونا اول شدن، ما سوم.

آدم باید اصالت داشته باشه! اصل رو که همه میدن.

دو پادشاه در یه اقلیم نگنجند، مگر اینکه خیلی رفیق باشن!

من همين الان داشتم جارو ميكشيدم و يادم اومد بچه كه بودم از اين سيم جاروبرقي موقع جمع شدنش ميترسيدم 😅
هووووويشتي ميومد ميرف تو سولاخي

جاروبرقی ها اژدهای بالقوه ن.

نیاز دارم یکی بیاد بزنه تو گوشم بگه پاشو حاجی!
ولی متاسفانه مادر نزاییده.

ابی اونقدر زیبا در وصف هم بستر شدن با معشوقه ش میخونه "از سرخوشی فواره شو بانو!" که حتی منم فکر میکنم مقصود عشق الهیه.
چه برسه به دبیر ادبیات مدرسه.

هنوزم منبع آموزشی فحش بچه ها، کوچه ست؟

سه چهار ساله یکی تو سرم هی میگه "داد نزن، داد نزن، داد نزنیا"

وقتی سعدی انقد زیبا می خوند
"تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم
از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم"

دیگه کی جرات داشت بش بگه هیز؟!

غریبه ایم،
آشنا میشیم،
غریبه میشیم دوباره،
ولی میشناسیم همو.

یه شناخت تلخ و پوچ

تو ببند موهاتو، سگ چشات که زنجیر پاره میکنه آخر.

علامت تعجباتونو بیارین پایین، سرم رفت.

تو ترکی یه "غ" رو "ی" بگی، جا خربزه گوسفند میذارن جلوت.

اذان صبح، غمگین ترین و جادویی ترین اذانه.

انتظار هم داشتنش جرمه، هم کشیدنش خانمان سوز.