توی کابوس‌هام شجاع شدم اما هنوز می‌بازم. فلجم می‌کنه و یه گوشه گیرم میاره و سایه میندازه روم و قبل اینکه صورتش رو نشون بده توی سرم می‌گم هرچی باشه واقعی نیست. واقعی نیست. واقعی نیست. واقعی نیست. صورتش رو نشونم می‌ده و واقعیه. واقعی‌ترین چیزیه که تو زندگیم دیدم.

تکرارشونده‌ترین کابوسم، خواب شهریه که دارم توی کوچه‌هاش شب می‌دوئم و همه دارن اسممو صدا می‌زنن. همه از من انتظار دارن. همه به من زخم‌زبون می‌زنن. همه طلب باباشون رو از من می‌خوان.

من حتی اهل اون شهر نیستم.
یه مسافرِ لالم، دنبال راه خروج!

بگذریم.
۲۹ سال و ۲۰ روز طول کشید تا امروز بفهمم: همه‌ی کارهای دنیا از آن‌چه در ذهنتان می‌بینید ساده‌ترند.

اون دعوایی که توش حلوا پخش نمی‌کنن دعوای بازاریه. تو بحث بین یه زوج هم باید حلوا پخش شه، هم بوس، هم بغل.

همیشه باید کاری باشه که انجام بدم. دغدغه‌ای باشه که ذهنم رو بهش مشغول کنم. چالشی باشه که پی حلش باشم. انگار آرامش رو خیانت به آینده‌م می‌دونم.

می‌شود.

دیشب انیمیشن «پسر، روباه، موش‌کور و اسب» رو دیدیم. دیدنی بود و به موقع. مفید بود و مختصر.

قفل یه منطق جدید برام باز شده. منطق عجیبی که هیچ‌وقت تا حالا تجربه‌ش نکرده بودم. صدایی توی سرم می‌گه: «حق نداری پای احساسِ منفی یا مثبت x وقت و انرژی بذاری الان.» و دلم می‌گه چشم.

تو بهتر از هر کس دیگه‌ای می‌دونی باید چی‌کار کنی، تو بهتر از هر کس دیگه‌ای خودت و موقعیتی که توشی رو می‌شناسی. از بقیه می‌پرسی به نظرت چی‌کار کنم تا شاید یکی بهت اون کاری که دلت می‌خواد کنی رو نشون بده بگه این کار رو کن. انگار اگه یکی دیگه بگه مسئولیتش با اونیه که گفته نه تویی که انجامش دادی. بذار خیالت رو راحت کنم؛ هر کی بگه، مسئولیتش حتی اگه روی کاغذ با یکی دیگه باشه، این تویی که باید با عواقب کارهات زندگی کنی.

اگه دیگه خودتو دوست نداری، بگرد و ببین تیکه‌های اعتماد به نفست رو توی چه اتفاق هایی توسط چه آدمایی از دست دادی...

لبخندش توی خواب.
آخ که لبخندش توی خواب.

چه صبح جالبیه. هنوز ساعت ده نشده و چه همه چالش!

من اعتراض دارم. بزرگ شدم ولی هنوز نمی‌تونم هر غلطی دلم خواست بکنم که.

ترس و خستگی تو اصلاً مهم نیست.
کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.
کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.
کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.
کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.
کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.

کاری که باید انجام شه، باید انجام شه.

یادآوری می‌کنم بچه‌ها. به تجربه شخصیِ من، این پیج و پیجی که می‌بینید فالوش کرده کلاهبردارن. هر پیجی که فالو دارن هم کلاه‌برداره. اینا یه تیمن. پول می‌گیرن و کالا رو نمی‌فرستن. اگه اسمشون رو سرچ کنین توی اینستا می‌بینین که لوگوشون حتی‌ دزدیه. ریپورت و بلاک کنین و نشر بدین این پست رو لطفاً.

روز عجیبیه امروز. مثل اسپند روی آتیشم. آروم و قرار ندارم و گیج و منگم. انگار متناسب با شرایط فعلی روح و روانم نیست امروز و برای اینکه بتونم چنین روزی رو آروم بگذرونم شیرین هفت‌هشت‌سال دیگه باید عمر کنم و تجربه زیسته داشته باشم!

استایل جدید پاک شدن پیام‌های تلگرام شما رو هم یاد Infinity War مارول می‌ندازه؟

ادیت: از پشت‌صحنه می‌گن «خود تلگرام هم اسمشو گذاشته تانوس اسنپ». نمی‌دونستم. جذابه.

بعضی مَردها مثل شتر می‌مونن.
قوی. تنها. بارکش. موظف و غمگین.

البته من شتر ضعیفم. هاپ هاپ.