تو که می‌گن ستارالعیوبی، بیا من هم قایم کن زیر پر و بالت دیگه.

هیچی هیچوقت اونطوری که هست نمیمونه‌.
بدتر میشه، بهتر میشه، اما همینطوری نمی‌مونه.

هیچی تموم نشده. همه‌چیز تازه داره شروع میشه. ولی این شروعِ یه پایانه.

بزرگ که بشی کد تقلب همه مرحله‌ها می‌شه صبر.

تاثیر جمعی خیلی خیلی مهمه عزیزانم. خودتون رو آگاهانه در معرض جمع‌هایی قرار بدید ک میخواید شبیهشون باشید‌.

دارم سعی می‌کنم هربار حس ناخوشایندی بهم دست می‌ده از یه رفتار، به چشم یه منبع اطلاعاتی نگاهش کنم. چی توی من این‌قدر داره به چنین اتفاق ساده‌ای واکنش می‌ده؟
دارم سعی می‌کنم.
موفق نیستم الزاما.

باورم نمیشه دو ساعت دیگه باید بیدار شم قیافه نحس کارفرما رو ببینم. همین ناباوری نمی‌ذاره بخوابم.

مردی قوی‌تر از خودم ندارم توی زندگیم که بخوام به امید بودنش، حتی لحظه‌ای شل کنم و بشینم یه گوشه، بگم اوکی خسته‌م، ولم کنین. باید کار کنم، باید زندگی رو جلو ببرم و باید نیازهای خودم و خونوادم رو برطرف کنم. من اولین آدمی نیستم که با چشم‌های سرخ و طعم صفرا توی دهنم، مجبورم برگردم سر کار و لبخند بزنم و ادامه بدم. زنده‌ها که هیچ، انگار تمام مردهای مرده جهان دهن باز کردن و با زبون‌های مختلف از گورهای دور و نزدیک دیروزها و امروز، توی گوشم زمزمه می‌کنن: باید دهنت رو ببندی و ادامه بدی. این قانون طبیعته.
و من می‌گم چشم.
و این تسلیم‌شدن، عین قدرته.
آره رفیق. گاهی آدم از خودش قوی‌تر می‌شه.

امروز ابری‌ام، فردا سراغِ من بیا.

Cuz you HAVE to.

داشتم سناریوهای مختلف مرگ کارفرما رو توی ذهنم مرور می‌کردم که زنگ زد، تو چشم‌هام نگاه کرد و پرسید:
Wow...
You ok son?

به آدم حسابی‌ها احترام نذاری، خودت رو کوچیک کردی. اونا اون‌قدر بزرگن... اون‌قدر بزرگن که بی‌احترامی تو فقط به احترامشون پیش بقیه اضافه می‌کنه.

بیدار شدن با صدای بارون یه لول دیگری از خوشبختیه.

فاجعه‌ها خاطره کردیم عزیزِ من. همینه زندگی و همین ده دقیقه پیش سال ۹۸ بود.

ورزشکارهای رزمی می‌دونن یه نقطه‌ای بین دو راند هست که برمی‌گردی پیش کوچ، کلاه هوگو رو از موهای خیس عرقت می‌کَنی و لثه پلاستیکی تلخ و سنگین رو از دهنت درمیاری. نفس‌نفس می‌زنی. شاید از حریف ترسیدی. شاید حسابی کتک خوردی. بدنت کوفته‌س و صورتت داغه و بوی فوم و هوگو و عرق توی مشامته. شاید بخوای همونجا لباس رو سبک کنی و فرار کنی. ولی نمیتونی. نگاه‌ها به توئه. اگه قراره ببازی هم نجنگیده نمی‌بازی. باید تموم شه‌ این مبارزه. باید برگردی زل بزنی تو چشم‌های حریف.
گاهی اما ورق برمی‌گرده.
آخ که چقدر عاشق ترس‌ توی چشم‌های حریفم‌ بودم.

رفقا این پیج پول محصولش رو بعلاوه پول پست پیشتاز از ما گرفت یه ماه پیش، فرداش گفت کار ارسال شده. کد رهگیری پستی رو قرار بود پست‌ پیامک کنه برام به گفته ایشون و این اتفاق نیفتاد. پیگیر شدم که خانم کد رهگیری پیامک نشده برای ما، دو هفته‌ست که جواب این پیام و پیام‌های بعدی من رو نداده. سین‌ نکرده و کامنت‌هاش برام لیمیتن. من نمی‌دونم این یارو کلاهبرداره و بالاخره محصول میرسه دست ما یا نه. اما می‌دونم این رسم مشتری‌مداری نیست و خودم با scam and fraudبلاک و ریپورتش کردم. ممنون میشم شما هم این کار رو بکنین تا حتی اگه کلاهبردار هم نیست از این به بعد یاد بگیره با مشتریش چطور رفتار کنه.

وقتی راحت مشتری‌ها رو می‌پیچونی و فکرش هم نمی‌کنی یکیشون یه کانال ۱۶ هزار نفری داشته باشه.

تمام وجودم نفرت و خشم از خودمه. از کافی نبودنمه.