خستگی ها توی ساعت مچی ان، تو حلقه و مچ بند و زنجیر و کمربند و کیف پولن. بکَن بذا رو طاقچه.

مرگ باید یه چیزی باشه تو مایه های پوشیدن شلوار کردی بعد ۷۰ سال شلوار جین.

میان متر به متر خاطراتتو عکس میگیرن که قاب کنن به "دیوار"

خصلت مشتركي ك همه مون داريم اينه ك تازه آخر شب يادمون مياد بايد چيكار كنيم

الان خود خداهم بیاد پایین ریش سفیدی کنه، میندازیمش اوین.

- بچه کجایی؟
+ رزیدنت اوین.

بعضی بگایی هارو هم فقط یه بگایی بزرگتر میتونه بگا بده.

ما ته ضایع شدنمون "سه" بود.
این نسل یا اعضای بدن میشه یا میوه!

ایول، یه الله هم داشت پشت بندش.
بعدها آتئیست شد.

تو به دنیا بیا، من قول میدم کولرو خاموش نکنم.

حلاجو قیمه قیمه کردن پای دار، اون که شما تو مدرسه خوندی کارتونش بود.

"چه سیب سرخی به به،
چه شنبه ی شیرینی!"

عه. روز جهانی موزه؟

همه ورزشا یه درس واحد میدن: رقیب که قابل پیش بینی شه، جنگ نیست، بازیه.

چرا انقد واس مادرا مهمه که بچه ها بدونن ببعی و هاپو چی میگن؟

شانس ما شتر بود، درو نزده خوابید جلوش.

آهنگا تو ماشین قشنگ ترن.

پارکورباز فقط پرنس آو پرشیا.

از آسیب مدرسه همین بس که با ۲۵ سال سن و یه مدرک لیسانس، هنوز خواب می بینم دیر رسیدم سر امتحان نهایی دیفرانسیل.

یاکریم ها به موسی کو تقی میگن شهرستانی.

گربه دستش به گوشت نمی رسید، وجترین شد.