با ته‌مونده باوری که به ستار دارم امیدوارم به هردومون آرامش بده بچه‌جون. نکن با خودت.

اینکه میخوایم همیشه کمک کنیم.

راستی میدونستی کار اصلیت خون رسانیه؟ نه که با تصمیمات گند بزنی به زندگیم عزیزم.

سامر نکن!

من برگ‌های زردم رو جدا میکنم میریزم دور و برگ‌های سبزم رو انتشار میدم!

هنوز مونده اوج دوست داشتن منو ببینی. من هرگز نمی‌تونم بخوابم اگر پتوم رو با تو قسمت شم. چون همیشه می‌ترسم از این‌که مبادا توی خواب پتو رو سمت خودم بکشم و تو تا صبح بدون پتو یخ کنی. هرگز نمی‌تونم بدون وجود تو لقمه‌ای توی دهنم‌ بذارم. یا تو باید سر این سفره باشی یا اگرم روزه‌ی قهر گرفتی، پات به پات گرسنه می‌مونم و لب به هیچی نمی‌زنم. اونم منی که جونم به غذا بسته‌ست و بدون غذا متلاشیم. نمی‌دونم این حد از دوست‌داشتن چقدر منطقیه. اما من وقتی یکی رو دوست داشته باشم همه‌ی وجودم رو تقدیم‌ش می‌کنم. و فراموش می‌کنم دیروز چه آدمی بودم و امروز چقدر متفاوت دارم رفتار می‌کنم.

نمی‌دونم درستش اینه رابطه از اوج دوست داشتن شروع شه یا به اوج دوست داشتن برسه. در هر دو حالت اوج دوست داشتن منم همینه. ولی از اولی خیری ندیدم و به نظرم باید به دومی فرصت بدم.

آرومم، آرامشم تویی.

فکر کنم باید یه فلاسک بغلی قهوه همرام باشه همیشه.

یه کلمه‌هایی رو ارزیاب هایلایت می‌کنه بدون توضیح که اگه بری از خودش بپرسی مشکل کجاست می‌گه نمی‌دونم.
داشتم تجربه‌ی این مکالمه رو.
خدا شاهده که داشتم.

کاش امشب با مهدی قرار نداشتم. حوصله ندارم زیاد و اصلا نمی‌دونم چی می‌تونم بهش بگم.

حضورت توی زندگیم مثل بوی خاک بعد از بارونه. ملایم و روح‌نواز.

عشق یک منبع تجدیدناپذیره.

اصل اول نویسندگی، دردمند بودنه.

من رفتم.
نه چون دوستت نداشتم.
چون پذیرفتم دوستم نداری.

چروکسِ کله‌غازی بودم میون امیر جدیدی‌ها.

شبیه منه‌.
خوشم میاد.

دوات یه مدتیه کله سحر بیدارم می‌کنه توپ میاره روپایی تمرین کنم ولی من بلد نیستم بعد میگه همش تقصیر توئه

مظلوم‌نمایی نکن گوساله.

زدم کتفم رو ناقص کردم و دو شبه نصفه ‌شب با درد بیدار میشم، پماد موضعی میمالم و دوباره سعی میکنم بخوابم که همون‌طور که می‌بینید بی‌نتیجه‌ست. اما قسمت جذاب ماجرا اینه که سامر به طرز عجیبی میاد دقیقا روی همون نقطه‌ی کتفم راه می‌ره و ماساژم می‌ده.