غریبه نیست برات؟

غریبه‌ن همه برام. یکی منو ببره بخش گمشدگان حرم لطفاً.

یه درخت بکار توو شش‌هات، تا هم ازش اکسیژن بگیری و هم بهش تکیه بدی..!

خوشم اومد.

همه می‌گن برو.
فقط سهرابه که می‌گه بیا.

پ.ن: از کانادا.

اون قلب که میفرستی فایده ندارد
بیا با دستای خودت توی سینه‌ام بکار.

انگار زندگی همینه. از اول عمر تا بیست‌سالگی پازل و جورچین و لگوهات رو به هم می‌ریزن، از بیست به بعد می‌گن حالا این تو و این هم مسیر رشد فردی. مَردی؟ بساز.

من یادمه که توی زندگی قبلیم هم گفتم ایشالا زندگیِ بعدی.

وقتی از چشم یکی بیفتی،
دیگه چه یک وجب چه صد وجب.

از لاس‌های بی‌دلیل، کراش‌های بی‌معنی، نود ناشناس و روابط ندیده و نشناخته‌ی صرفاً مجازی، خوشم نمی‌آد. من یه پیر سگم که در آستانه سی سالگی دیگه عمر عاطفی برام نمونده بخوام پای مجازی تلفش کنم. ترجیح میدم تنها بمونم تا از روی لجبازی یا نیاز، خودم و بقیه رو به دردسر بندازم.

یه بار از یه بزرگتر شنیدم جهان‌بینی آدم‌ها تقریباً هر ده سال یه بار زیر و رو می‌شه. الان که نگاه می‌کنم می‌بینم برای من دوبار شده تا حالا و به نظر می‌رسه تخس و غد و شکسته، دارم می‌رم سمت سومیش.

فکر کنم دیگه زیادی دارم شخصی می‌نویسم این‌جا. خودم هم نمی‌دونم چرا. نظم می‌ده بهم انگار. ولی خب همینم بسه دیگه. خودافِس فعلا.

بنظرم کلمه قدیمی شده. باید راه جدیدی برای ارتباط برقرار کردن پیدا کنم. مثلا برم رو تیر چراغ برق بشینم سوت بزنم!

اوچیها مشتی.

هربار که منو می‌شکنی تیزتر می‌شم.

Be a good man, not a nice one.

تا آخر عمر، اردیبهشت مشهد رو با توت و شاتوت خیابون‌هاش به یاد خواهم آورد.

آرزو می‌کنم همون‌قدری دوستون داشته باشه که گربه‌ی من، بیسکوییت رو.

جین آبی پوشیدم با چارخونه‌ی یاسی و سرمه‌ای. هربار این رو تنم می‌کنم ازم می‌پرسی «حالا مجبوری این‌قدر خوشتیپ کنی؟» جوابت رو نمی‌دم چون نیستی بشنوی. از وقتی خریدمش تا حالا بیست‌وسه‌بار پوشیدمش و تو فقط بار اولش بودی. بیست‌ودوبار نبودی اما هربار پرسیدی. کتونی‌ سفید می‌پوشم. عطر می‌زنم. کلیدی رو که جاکلیدی چرمی داره می‌ندازم توی جیبم. فندک رو از جلوی آینه می‌قاپم و پاکت وینستون رو تکون می‌دم که مطمئن شم خالی نیست.
می‌رم گوجه بخرم.

یه بار کمک می‌خوام.
بار دوم التماسه.
نمی‌کنم.

فکر نمی‌کردم توی این مورد استراتژی و زیروروکشیدن لازم باشه. اشتباه می‌کردم. همه‌چی قانون داره و علم داشتن به این قوانین تو رو برنده‌ی بازی قدرت می‌کنه.
نور به قبرت بباره فوکو.