چیزی به اسم آرمان وجود نداره دیگه.
هجو مونده و دروغ‌ مونده و بُت‌‌سازی.

عشق نیست و نخواهد بود.

برای تو.
از صندلی یکی مونده به آخر ونِ ۱۰۳۱ گیرکرده پشت ترافیک آزادشهر مشهدِ گریان.

غمم غلیظه.

ولی هستن و at the end of the day من یه توله‌شیر موفاسو‌مُرده‌ی لگد گاومیش‌خورده‌ام که باید بره. بره و دیگه هیچوقت برنگرده!
به ترجیحاً رشت.
یا انزلی.
یونان!

آقا جان،
به پیر،
به پیغمبر،
این نیز بگذرد!

عزیزم تو شیرینی چون من بُزم!

یکی پرسیده عشق چیه؟
توطئه‌ی کمپانی‌های خرس‌سازی ولنتاینه جانم.

بعدها جوک هم شد ولی من واقعا در کودکی فکر می‌کردم ضامن آهو یه جاییشه که اگه بِکِشی آهو منفجر می‌شه.

نگو «می‌فهمم‌» وقتی توی اوج نفهمی هستی.

روزهام سیاه و سرمه‌ای‌‌ان و بوی فلز می‌دن.

خوبی؟

همه‌مون مسافر زمانیم.
یکی رو توی «حال» دیدی تعجب کن.

خوشم میاد درد روانی رو عمداً فیزیکیش کنم. تحملش رو ساده‌تر می‌کنه.

این آسمون جای صدتای من بغض کرد و نعره زد و بارید. دمش گرم. داشتم خفه می‌شدم.

I'm hooked on پلی‌لیست - دورِ آتیش on Castbox. Check out this episode! https://castbox.fm/vb/593113380

گوش کنید با من.
چایی هم گذاشتم.

برادرم یکی از پست‌های دزدی شده از دوات رو برام فرستاده میگه این چه خوب نوشته و چقدر حرف دله. بهش بگم آقای دکتر من خودم همون دلقکم؟ یا زوده؟

«همون لحظه ابری، رخ ماهو آشفت.
به خود گفتم ای وای!
مبادا دروغ گفت...»

بودی هم آشپزی نمی‌کردم!
تازه آشپزخونه رو برق انداختم.