واقعاً شت.

من دیگر آفتابِ لبِ بامم،
امّا ازين پیرمرد بشنو جانم،
درین دنیا همه‌چیز دست خودِ آدم است،
حتّى عشق،حتّى جنون،حتّى ترس.

•سیمین دانشور

این پوست اگه تار صوتی داشت، الان درحال فریادزدن بود در تمنای لمس‌شدن با انگشت‌های تو؛ اما خب نداره و توام نمی‌دونی هیچی رو.

انقد دوستت داشتم که اگه کسی پشت تلفن تو رو می‌خندوند، با خنده‌ت لبخند می‌زدم. بدون اینکه بدونم چی گفته مارمولک. ولی خنده‌ت. آخ خنده‌ت‌.

اکسم رو که نه ولی سه ایکس لارجم رو دیدم و گفت «تو هنوزم عین نوجوونی caringیی. درست کن خودت رو احمق‌خان.»

راننده اسنپم بی‌هوا زد زیر آواز.
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله‌ی من...

دلم تنها مانع زندگیمه.
ازش بگذرم هیچی جلودارم نیست.

بله. درست کن خودت رو احمق‌خان!

تو رئیس اون سیرکی توی داستان پینوکیو.
خرم می‌کنی.

یه ذره مونده تا یه چیزایی بشن جزو ایدوئولوژیم. تلخن و دوست ندارم بشن جزو باورهای اساسی خودِ چهل‌ساله‌م. کاش زودتر یه اتفاقی بیفته و خلافشون رو ثابت کنه.‌ وگرنه چهل‌‌ساله‌ی نچسب و بدعنقی می‌شم که هیچ‌جوره باور نمی‌کنه احساسات انسانی رو.

#چالش_نوشتن / شب یازدهم:
چطوری می‌تونی فردا رو بهتر کنی؟

دیگه تنها راهی که به ذهنم میرسه بستن دهن و خاموش کردن احساساتمه!

از ساعت ده دیشب مشغول کارم.
الان همون ساعتیه که باید لپ‌تاپ رو می‌بستم و می‌خزیدم زیر پتوت.

Life is too short to commit to people who don't love you back.

من رو از تنهایی نترسون.
حالا دیگه من فسنجون بلدم!

کاش یه امشب قدر ما رو می‌دونستی.

استاد گفت یه میتینگ پنج دقیقه‌ای.
۴۵ دقیقه‌ست سردردمون کرده!

بازی رو یاد گرفتم ولی خوشحال نیستم.
خوشحال نیستم که داری بازی می‌کنی.

خوشم میاد همه‌چیز توی ذهنم و بیرونش پوشه‌بندی باشه. قلبم رو هم مرتب کنم دیگه وی آر گود تو گو.

سردمه.

کاش شادمهر رو همون موقعی که سقوط کرد با تیر می‌زدیم تا این روزهاش رو نبینیم.