«شما یادتون نمیاد» رو یادتون میاد؟

«مصدوم آماده‌ست!» رو یادتون میاد؟

«رابین‌هودم، این‌ورِ رودم، اون‌ورِ رودم!»

عطر گذشته برعکس بقیه‌ی بوهاست.
هرچی دورتر، قوی‌تر.

بخوای برای بخشش آدما منتظر عذرخواهیشون باشی کینه تا گلوت بالا میاد و راه تنفس خودت رو می‌بنده. شاید اونا حتی یادشون هم نیست.

ولی از غرهاش که بگذرم، پروژه‌م کتاب خوبیه و می‌شه ازش یاد گرفت واقعاً.

من اونقدر بزرگ شدم که خونه باشم.

نون‌ خ بامزه‌ست و وضعیت سفید رو میشه بیشتر از دوبار دید! ها؟ چیه؟! Sue me!

چطوری به عشق در نگاه هیچُم اعتقاد دارید؟
من دیگه سیزدهم یا ته‌تهش هشتم.

#چالش_نوشتن / شب سوم:
لحظه‌ای از زندگی‌ت رو بنویس که وقتی بهش فکر می‌کنی، لبخند می‌شینه روی لبت.

کشف امشب: گودزیلا، ترکیب تیرانازروس و استگوسروسه.

دواتعکس دل‌ودماغ می‌خواد. دماغ دارم فقط.

مثل سرزمین مادریم بود. عاشقانه دوست‌ش داشتم اما ازش فرار می‌کردم چون جایی برای من نداشت.

ولی من خار این کارو.

حتی برای کمک‌کردن به من، پا روی مرزم نذار.

کاش همه‌ی خاطرات خنده‌دارم یادت بره،
تا باز از اول بخندونمت.

غریبی می‌کنم تو کانال خودم. مرض بدیه.

تغییر همینطوری شروع می‌شه. نشستی سرجات و بعد کم‌کم غریبه می‌شی با آشناترین جنبه‌های زندگیت. قسمت سختش هم دقیقاً همین‌جاشه. چاره‌ش چیه؟ همراهی. مقاومت اشتباهه چون فکر می‌کنی داری مقاومت می‌کنی. در واقع فقط دست‌وپا زدی و بی‌دلیل خودت رو خسته کردی.
زمان می‌گذره، تو رو هم با خودش می‌بره.
چه بخوای، چه نخواهی.

این روزا زیاد خیره می‌شم به یه نقطه.
فوکوس می‌شه اون نقطه و دورش تار.
پلک نمی‌زنم و فکر می‌کنم. فکر می‌کنم.

یا باید برگردم باشگاه رزمی،
یا باید کالاف! نصب کنم.

این پروژه تا بعد از مرگ من هم ادامه داره.