#مهدی ازم پرسید تو خوش‌تیپی سپهر؟
گفتم نمی‌دونم. گفت چطور نمیدونی؟ من که می‌دونم همه‌ی آدمای دنیا خوشتیپن.

بهش می‌گم: «پله‌ست، پله‌ست، پله‌ست، پله‌ست...»
دونه‌دونه پله‌ها رو می‌ره بالا و می‌گه: «دروغ نگی ها.»
«#مهدی چرا باید دروغ بگم من آخـ...»
تو فاصله جواب دادنم، پله‌ها تموم میشن و پاش رو می‌ذاره رو هوا. می‌خنده میگه آها دیدی پله نبود؟!

تنهایی تهش یه آدمی ازت میسازه که دیگران از کنارت بودن لذت ببرن، نه از نظر این که آدم گوه خاصی بشه، نه اون اشتباس، از این منظر که انقدر اخلاق و رفتار منعطف میشه که آدم بهتری میشی، چون تنهایی کارخونه‌ی خود سازیه.

باشه. اینو می‌ذاریم آخرینش.
آخرین خوبی بود، برای تو حداقل.

زندگی مجموعه ای از «کی فکرشو میکرد!» هاست. برای همین من دیگه فکر نمیکنم.

انقد بدم میاد از آدم فروش جماعت. انقد بدم میاد.

یهو غم میزنه روشونم، میگه تحویل نمیگیری.

نه تنها اگه وقتی می‌خوام عطسه کنم کسی باهام حرف بزنه عطسه‌م نمیاد، بلکه اگه وقتی می‌خوام عطسه کنم به این فکر کنم که الان اگه یکی باهام حرف بزنه عطسه‌م نمیاد هم، عطسه‌م نمیاد.

از بدن داشتن خسته‌م، خیلی رو مخه.
بسه دیگه بیاین روح شیم!

پاشدم باز!
کار دیگه‌ای بلد نیستم.

#چالش_مرور_سال_۱۴۰۱ / روز چهارم:
توی سالی که گذشت اتفاقی بود که خیلی دوست داشتی بیفته، اما نیفتاد و نشد؟

مودی نیستم.
یادم هم نرفته.
قلبم زیادی بزرگه.

بغض گه‌ترین اختراعِ خداست.

آره دکتر
بذار راحتت کنم
همش ریشه در کودکی داره
الان بگو با شاخه‌ها چیکار کنم.

نه تنها همه‌چیز ریشه در کودکی داره، که همه‌چیز زیر سر والدینه. چاره چیه؟
پدر و مادر باشین. مطالعه کنین.
زندگی یه آدم که نه، زندگی یه نسل دست شماست.
تولیدمثل نکنین فقط. تولید مثل رو همه‌ی جک‌وجونورهای روی این کره بلدن!

تموم شد. قرمه‌سبزی یاد گرفتم.
دیگه زن نمی‌خوام!

هنوز ۲۵ روز مونده و من صبورم.

لبخند بزنید؛
این دومین کار زیباییه که میشه با لب‌ها انجام داد.

بيشتر از هر زمان ديگه اى دلم يه زندگىِ معمولى رو ميخواد.

وقتی بیای، من و سامر اونقدر تو رو دوست خواهیم داشت که اگر خدای نکرده، زبونم لال، به گربه حساسیت داشتی، هرکاری لازمه بکنیم تا هزینه‌اش رو جور کنیم و ببریمت پیش بهترین دکترهای ایمونولوژی آمریکا.