اعتراف میکنم انقد 🤏 فاصله داشتم با دعوت از دخترخانوم تنهایی که تو ایستگاه اتوبوس ایستاده بود و به کفشاش نگاه می‌کرد به یه برانچ و ولنتاین ناشناس. ولی دیدم یه اسکلی با خرس و گل داره میدوئه سمتش. :))

وقت‌هایی که از روی پیراهن سفید جلیقه بافت مشکی می‌پوشم یادم میفته در دوران طفولیت دوست داشتم دانشجوی ادبیات کمبریج باشم! هیع.

جواب گِله، گله نیست.
کاش امن باشیم برای هم.

وقتی از کار و درسم عقب می‌مونم بهونه میارم که کارِ خونه وقتم رو می‌گیره. ولی خب کسشر می‌گم. کارِ خونه اگه هر روز درست انجام شه نیم ساعته حداکثر و بعدش فیزیکی شاید خسته شی، روانی معرکه‌ست حالت.
تنهایی وقت‌گیره.
تنهاییه‌ که وقت‌گیره!

آدما فرق دارن.
دوات کیف می‌کنه از دیدن زوج‌ها
من فشار میخورم.
فشار که نه. راستش غبطه می‌خورم.
خدا شاهده قبلاً که حالم فرق داشت منم کیف می‌کردما، ولی خب. آدمه دیگه.

«حسادتـ»ـه که با کیف‌‌کردن در تضاده. غبطه واژه‌ی نجیب و ملسیه. هیچ منافاتی هم با کیف‌‌کردن نداره.

تنها اسرائیلی‌ای که حاضرم باهاش روی تشک برم :))))

اونتوس نزن بانو که انفاکتوس می‌زنم!

فقط منم که سر موقع دماغم رو با خواننده بالا می‌کشم یا شما هم کسخلین؟

تا هندزفری و گوشیم سالم و پرشارژن، مترو و اتوبوس مازراتی‌ان برام.

یکی داره کنار گوشم رپ گوش می‌ده با ولوم بالا. یهو یه جا کنترلشو از دست داد همزمان با موزیک هندزفریش آروم گفت «ببین احمق نبودم، دوسِت داشتم!»
منم همینطور رفیق، منم همینطور.

بابا جان، آقا، خانوم، یا ایهناس!
من کرم کاکائوی پمادی دوست دارم!
سن خر رو دارم بله. زشته تو خیابون راه بری کرم‌کاکائو سق بزنی بله. ولی این محصول شوکوپارس و فرمند برای بنده نقش مکمل شیر مادر رو داشته و تمام زندگیم حالمو خوب کرده. نگاه نکنین انقد به آدم. سیگار بکشم خوبه؟ دوس داری؟

دست من از لمس بعضی آدم‌ها زخمی شده، ولی توان عدم لمسشون رو هم ندارم.

سردرد امشب یعنی نه درس ممکنه نه کار. باید زود بخوابم که خیلی زود بیدار شم. مشکل اینجاست که تقریبا دو ساعت اول خوابم کلا بیداری و فکر و خیاله.

متروی مشهد خیلی لاکچریه بابا. نو و شیک و پیکه. برقشو از بالا سر می‌گیره. اصلا دستفروش نداره. تازه تو تونل هم نیست و بیرونو میتونی ببینی. بعد میگن تهران.
متروی تهران پیش متروی مشهد مثل کنسرو ساردینه به کمپوت گیلاس. ساردین‌ها هم از فرط فشردگی بهم له شدن.

همه ایستگاهاش که بیرون نیست ولی آره.
در کل ما خوبیم و خفنیم و‌ تهران پیف.

کیه وقتی تشنته، تو آبراه بلوا می‌کنه؟

گاییدی مرد.
بخواب.

ولی خب عب نداره. ناهار لوبیاپلو درست می‌کنیم بشوره ببره.

این روزا انقدر لاسای سنگین میزنن که فکر نکنم کسی به "سلام اینو متوجه میشی؟" بگه لاس دوات!