La belle dame sans merci یه balladئه. قصه‌ای که سینه‌به‌سینه نقل می‌شه. جان کیتس عجیب شروع کرده این تصنیف رو. از شوالیه می‌پرسه چی به روزت اومده که اینطوری رنگ‌پریده شدی؟ چی به سرت آوردن که اینطوری تنها و سرگردونی؟ O what can ail thee, knight-at-arms, alone…