نرو رو مخم. نرو رو مخم. لعنت بهت میفتیم میمیریم دونهدونهمون کف این خیابونها فردا، نرو رو مخم!
زندگی هیچوقت روی غلتک نمیافته. این توهمیه که سرابِ گذشته برای حال شما به ارمغان میاره. خوب که دقت کنی، میبینی زندگی همیشه روی دستانداز و سرعتگیر بوده. زیباییش هم به همینه.
و بله. آلتبریدن یا تجاوز (به هر شکلی، حتی با باتوم!) یه عمل وحشیانهس. نفسش غلطه. همونطوری که خون ریختن غلطه. شکنجه غلطه. اعدام غلطه. سنگسار غلطه. ظلم غلطه. اینکه یه انسان برای تن و روان و آیندهی انسان دیگهای بدون رضایتش تصمیم بگیره، غلطه.
ولی چه کنیم؟ جنگه. محرکهی جنگ هم انتقامه. جوون کشتی؟ جوون میکشن. تجاوز کردی؟ تجاوز میکنن. تعرض کردی؟ تعرض میکنن. به حرف ما عنتلکتها! نمیچرخه میدون جنگ. بله. خون رو با خون شستن غلطه. اما توی این میدون خشمه که حاکمه و توی این دعوا، اگر حلوایی هم پخش میشه، حلوای یه عده جوونه که همه برای آرمانی خون میدن که به نظرشون درسته.
پس نه، نه من و نه گندهتر از من نمیتونیم الان وایسیم بین نیروی سرکوب و مردم، بگیم صلوات بفرستین! و روی همو ببوسین.
فقط میتونیم بگیم عزیز من، برادر من، خواهر من، هموطن من، هر دین و عقیدهای داری، هر طرف این میدون که وایستادی، هر چقدر که خشم داری، بدون این زنجیره ادامه داره تا ادامهش بدی چون روبهروت هم یه خشمگین وایستاده عین خودت.
بخون. حرف بزن. بشنو. یاد بگیر. انسانیت رو گم نکن.
ولی چه کنیم؟ جنگه. محرکهی جنگ هم انتقامه. جوون کشتی؟ جوون میکشن. تجاوز کردی؟ تجاوز میکنن. تعرض کردی؟ تعرض میکنن. به حرف ما عنتلکتها! نمیچرخه میدون جنگ. بله. خون رو با خون شستن غلطه. اما توی این میدون خشمه که حاکمه و توی این دعوا، اگر حلوایی هم پخش میشه، حلوای یه عده جوونه که همه برای آرمانی خون میدن که به نظرشون درسته.
پس نه، نه من و نه گندهتر از من نمیتونیم الان وایسیم بین نیروی سرکوب و مردم، بگیم صلوات بفرستین! و روی همو ببوسین.
فقط میتونیم بگیم عزیز من، برادر من، خواهر من، هموطن من، هر دین و عقیدهای داری، هر طرف این میدون که وایستادی، هر چقدر که خشم داری، بدون این زنجیره ادامه داره تا ادامهش بدی چون روبهروت هم یه خشمگین وایستاده عین خودت.
بخون. حرف بزن. بشنو. یاد بگیر. انسانیت رو گم نکن.
دقیقاً همونجایی که از بقیه انتظار دارم مدارا کنن شرایطم رو، باید دو قدم برم عقبتر و شرایطشون رو ببینم و مدارا کنم این رو که مدارا نمیکنن شرایطم رو.
جوجه طلبه اومد بیخ گوشم گفت داداش ببخشید، خواهرمون حواسشون نبوده شالشون افتاده. با افتخار دست انداختم دور شونهی خواهرمون! و گفتم در جریانیم.
اینبار فرق داره.
اینبار فرق داره.
دورهش اگه نگذشته بود، کلاهم رو به احترام همهی دخترهای شجاع این شهر برمیداشتم. میگم این شهر، چون اینجا مشهده. اینجا مشهده بچهها.