بیا...
داریم تموم میشیم ها.

اصلاً بیا یه کاری کنیم. فایت‌ها با من. تو فقط بین دوتا راند عین بازی‌های سگا بیا یه ماچ و بغل بده جونم رو صد کن و برو. ها؟

به مرحله‌ی عجیبی رسیدم.
اونجایی هستم که دلکش می‌‌خونه
«دادی بر بادم!» ولی خب همچنان
«با یادت شادم.»

جا داره سلامی عرض کنیم خدمت اِکس شروین که «میخواستی نشنوی صدامو اما حالا باته، صدام هر جا که میری اسنپ، تی‌وی، اینستا، کافه!»

یه چیزهایی رو با تمام وجودم می‌خوام که دیگه خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی جدی حتی به خودم حق خواستنش رو نمی‌دم.
چیزهای خیلی کوچیک.
مثل حرف زدن.
با تو.

دلیل که زیاده عزیزم. ولی تو بیا بگو نمیتونم اشک‌هات رو ببینم،
شاید بند اومد.

هرجا رو حس میکنم درده‌.

کاش سامر میفهمید تنم چقد تشنه‌ی بغله و انقدر پفیوز نبود.

نه. هیچی نمی‌خوام.

«تو از ایران ِ قشنگ هم معجزه‌تری.»

«سیاه می‌مونم. سیاه می‌مونم. سیاه می‌مونم..
تا بیایی خونه‌م.»

دلم میخواد این پوست و گوشت و استخون رو دربیارم پرت کنم یه وری و بذارم برم از اینجا.

می‌بوسمت در بین طالب‌ها.

پنج دقیقه وقت داریم بنویسیم دوستت دارم و ندونیم شب برمی‌گردیم به هم یا نه.

آخ که
La Belle Dame sans Merci
Thee hath in thrall.

تقویم رو از نو می‌نویسیم.
ده مهر، روز دانشجوی شریفیه که بی‌شرف‌ها محاصره‌اش کردن.

«من از تو، با همه گفتم که گریه بگیرم.
من از تو، با تو نگفتم که در تو بمیرم.»

نزار قبانی: هر بار که ترانه‌ای برایت سرودم قومم بر من تاختند که چرا برای میهن، شعری نمی‌سرایی؟ و آیا زن، چیزی به جز وطن است؟!

حسودی نکن دوات, ازینا از تو هم می‌گیرم
خودت ظهورش کن

بذار اول سیلویام از غیبت کبری‌ش ظهور کنه بعد‌ سلطان.

- اگر ساچمه سطحی بود، از مفصل دور بود و خونریزی نداشت و علائمی دال بر آسیب عروق وجود نداشت برای خارج کردنش می‌تونید طبق این پیش برید (حس نشدن نبض‌‌های پایین محل ورود ساچمه ، سرد و کمرنگ شدن یک اندام نسبت به اندام مقابل و یا اختلال در حس و حرکت اندام نشانه آسیب عروقیه)،:

۱- فشار مستقیم روی زخم با دست‌کش و گاز استریل معمولا بعد سه دقیقه خون‌ریزی رو بند میاره.
۲- بعد از بند اومدن خونریزی، زخم رو شست و شو بدید. از سرم شست و شو استفاده کنید. فشار موقع شست و شو زیاد نباشه که لخته‌ها کنده نشن. در صورت نبود سرم شست و شو استفاده از آب تمیز هم ایرادی نداره.
۳- حالا اطراف زخم رو می‌تونید با بتادین تمیز کنید اما مراقب باشید بتادین وارد زخم باز نشه.
۴- اسپری لیدوکائین بزنید که زخم بی‌حس شه.
۵- از موچین استریل شده (با حرارت یا الکل) استفاده کنید برای درآوردن ساچمه.
لازم نیست تمام ساچمه‌ها خارج بشن. به اونایی که عمیقن تا وقتی که بتونید خودتون رو به یک مرکز درمانی/پزشک امن برسونید دست نزنید. لطفا با فشار دادن دو طرف زخم ناحیه ورود ساچمه اقدام به خارج کردنش نکنید.
۶- گاز استریل بگذارید و روی محل زخم پماد موپیروسین بزنید و بانداژ کنید.
۷- هر ۶ یا هر ۸ ساعت یک بار کپسول سفالکسین ۵۰۰ بخورید به مدت ۵-۷ روز تا عفونت احتمالی با آنتی بیوتیک رفع بشه.

۸- اگر درد داشتید هر مسکنی OTC ای (بدون نسخه) مثل استامینوفن ژلوفن و دیکلوفناک می‌تونه کمک کنه. تزریق یک سی‌سی آمپول زیرجلدی لیدوکائین اطراف محل زخم هم موثره (استامینوفن برای درد اولویت داره چون ژلوفن و دیکلو "یک ذره" درمان زخم رو تاخیر میندازن ولی نه اونقدری که مهم باشه).
_
توجه کنید که زخم‌های سطحی ساچمه احتیاجی به بخیه ندارن.
• اگر ساچمه در قسمت تنه (شکم یا قفسه سینه) یا جمجمه بود با کنترل خونریزی به مراکز درمانی/پزشک امن مراجعه کنید.
• اگر در اندام‌ها بود اما محل ورود نزدیک به مفصل بود به مراکز درمانی/پزشک امن مراجعه کنید.