Forwarded from That guy over there!
انقدر سطح آرزوهامو آوردم پایین که رسید به تخمام!
یادمه سالها پیش فقط یه جلسه رفتم پیش یه تراپیستی که در موردش گفت: «الاغه.»
گفتم: «نگو دکتر. دوستش دارم!»
گفت: «مگه نمیشه الاغها رو دوست داشت؟»
گفتم: «نگو دکتر. دوستش دارم!»
گفت: «مگه نمیشه الاغها رو دوست داشت؟»
تا یادم بمونه یه عصر جمعه توی نیمههای شهریور سال ۱۴۰۱، تنهایی طوری منو به جنون کشوند که از هر هفت میلیارد و هفتصدوپنجاهودو میلیون نفرتون متنفر شدم.
پسربچه همسایه قدش تا زانومه. با سهچرخهش جلوم ترمز زد و گفت: «سلام.» گفتم: «سلام.» گفت: «عینِ خری.» گفتم: «چی؟» گفت: «تو واقعاً خری.»
میدونم بچه.
میدونم.
میدونم بچه.
میدونم.
ماساژ برای درد شونهم بچهبازیه. کاش یه ماشین غلتک از روم رد میشد و عین تام توی تاموجری ورقم میکرد.
سریال ارباب حلقهها اونقدر به دلم نشسته که دارم وسوسه میشم بشینم پای کتابهاش دوباره.
همونجام که علی عظیمی با بیخیالی میگه: «یک روزی هم حل میشه» و در ادامه صادقانه اضافه میکنه: «یا که از بارش، زانوی من خم میشه.»