گاوم، گاو.

«منو صدا کن.
همین نزدیکم.»

بعضی وقت ها حس میکنم چند نفری داریم برای یک نفر مینویسیم.

دلم تنگه. خوب باش عزیزم. خوب باش. هرجا که هستی امشب و فرداشب و شب‌های دگر.

«چی تو این نگاهِ غمگین دیدی،
که به خنده‌های من می‌ارزه؟»

مثل اینکه یه سیاهی لشکر باشی توی فیلم‌های وودی آلن.
یا یه باگ، وسط یکی از میدون‌های بازی کامپیوتری Mafia.

قدم‌زدن توی شهر با jazz بی‌کلام توی هندزفریم، سرگرمی جدیدمه که بسیار لذت‌بخشه و صورت شهر رو به چشم‌‌هاتون زیبا می‌کنه. پیشنهاد میکنم امتحان کنین.

احتمالا تا وقتی تو نیای و نگی «مَردِ من، نکش.» می‌کشم.

سینا حجازی واقعا کُس‌خله و سبکش هم کسخلیسمه!

بعد از تقریباً پنج ماه، تازه امروز پروپوزالم تایید و ثبت ایران‌داک شد.

من تو جلسه‌ی دفاعم می‌پرم همه رو گاز می‌گیرم چون بهترین دفاع، حمله‌ست.

اگه الان داشتمت برات تولد می‌گرفتم. نه چون تولدت بود، چون هوس کیک تولد کردم و مطمئنم برای تو هم یه کیک و کادوی نطلبیده، مُراد بود.

ولی هرجا می‌خونم فنگ شویی، تصویر هگرید میاد توی ذهنم که داره سگش رو می‌سابه.

شاید اگه سرجمع‌مون کنن دو به دو روی هم قد یه جنتی عمر نکنیم. چرا عاشق نمی‌مونیم؟

«انقد توو هم بودیم،
نفهمیدیم تهِ فیلم چی شد!»

The moment it hits you:
You have no lover.

باشه.

حالم اینطوریه که هرکی پیاز داره بده من خرد کنم، هرکی خوزستانه بده من گردوخاکش رو پلک بزنم، هرکی شورش کرد گاز اشک‌آورش رو بزنین توی چشم من.

اگه backstreet boys گوش میدی بیا باهم اینترکشن داشته باشیم.

جالب شد. همین الان داشتم یکی از آهنگ‌هاشون رو زمزمه می‌کردم بعد سالها، یهو این پست رو دیدم. بسیار خب:

اگه نوجوان دهه‌ی هشتاد هستید، من رو بابت اون «آخ»ی که الان گفتید، ببخشید.