عه‌ پس من بردم و من بردم
چلوکبابو من خوردم
پسرا شیرن‌ مث شمشیرن
لالای لای لالای لای

کاش تو بودی.
ولی ایرانسله.
همیشه ایرانسله.

به نظرم دیگه اون وقت از ساله که باید ناله‌ی لازانیا سر بدم‌ کم‌کم

من عاشق اینم که وقتی از بیرون میام چای تازه دم باشه. با تی‌شرت و شلوارک لم بدم روی کاناپه انیمه ببینم‌، یکی توی آشپزخونه این‌طرف و اون‌طرف بره و بوی لازانیا پیچیده باشه توی خونه. یا اصلا بعد چایی برم دوش بگیرم و بیام و میز رو چیده باشن.
من عاشق این لش‌بازی‌هام ولی واسه تو نه. واسه تو، بیا من خونه‌م. فری‌لنسرم دیگه، خونه‌م. بیا ببین ظرف‌ها رو شستم. بیا ببین چایی تازه‌دمه. بیا برو دوش‌ بگیر نوشیدنی بعدش با من. بیا ماساژ خستگی‌هات با من. بیا کیم‌دوقلو و بستنی با من. بیا قهوه با من. ماهی یه بار پُر دردی. بیا بخواب روی کاناپه برو توی گوشیت، کیسه آبگرمت با من. فیلم و سریال‌های پُر کراشت رو ببین، من تو آشپزخونه میرم این‌ور‌ و اون‌ور، پاستا با گوشت قلقلی و اصلا جهنم و ضرر، لازانیا هم با من.

ولی موهای من نمی‌خوابن الا به لالاییِ دست‌های تو.

اینکه تو رو بلدم همون‌قدری به کارم میاد که سینوس کسینوس دبیرستانم. تهش بتونم عین تد به بارنی، واسه همسر آینده‌ات کلاس خصوصی بذارم که بدونه وقتی نصفه‌شب می‌ترسی چطوری بغلت کنه.
شاید یه نونی دراومد ازش حداقل.

گاوم، گاو.

«منو صدا کن.
همین نزدیکم.»

بعضی وقت ها حس میکنم چند نفری داریم برای یک نفر مینویسیم.

دلم تنگه. خوب باش عزیزم. خوب باش. هرجا که هستی امشب و فرداشب و شب‌های دگر.

«چی تو این نگاهِ غمگین دیدی،
که به خنده‌های من می‌ارزه؟»

مثل اینکه یه سیاهی لشکر باشی توی فیلم‌های وودی آلن.
یا یه باگ، وسط یکی از میدون‌های بازی کامپیوتری Mafia.

قدم‌زدن توی شهر با jazz بی‌کلام توی هندزفریم، سرگرمی جدیدمه که بسیار لذت‌بخشه و صورت شهر رو به چشم‌‌هاتون زیبا می‌کنه. پیشنهاد میکنم امتحان کنین.

احتمالا تا وقتی تو نیای و نگی «مَردِ من، نکش.» می‌کشم.

سینا حجازی واقعا کُس‌خله و سبکش هم کسخلیسمه!

بعد از تقریباً پنج ماه، تازه امروز پروپوزالم تایید و ثبت ایران‌داک شد.

من تو جلسه‌ی دفاعم می‌پرم همه رو گاز می‌گیرم چون بهترین دفاع، حمله‌ست.

اگه الان داشتمت برات تولد می‌گرفتم. نه چون تولدت بود، چون هوس کیک تولد کردم و مطمئنم برای تو هم یه کیک و کادوی نطلبیده، مُراد بود.

ولی هرجا می‌خونم فنگ شویی، تصویر هگرید میاد توی ذهنم که داره سگش رو می‌سابه.

شاید اگه سرجمع‌مون کنن دو به دو روی هم قد یه جنتی عمر نکنیم. چرا عاشق نمی‌مونیم؟

«انقد توو هم بودیم،
نفهمیدیم تهِ فیلم چی شد!»