می‌دونی؟
من نباید اون ایمیل‌ها رو می‌زدم.
من نباید وقت سفارت رو کنسل می‌کردم.
من نباید چشم روی تورین و ونیز و برگامو می‌بستم.
من باید می‌رفتم قبل اینکه عاشق‌ها فارغ شن و رفیق‌ها نارفیق و آشناها غریبه. باید می‌رفتم. باید تو اوج، با همه‌ی کسایی که داشتم خداحافظی می‌کردم و می‌رفتم.
ولی موندم و به کسایی سلام کردم که ندارم.

دیگه بابات رو هم بیاری فایده نداره.

تو رو خدا ساکت شو.

انگار تمام کائنات دارن بهم می‌گن برو‌.

ووووف.

صدبار تو را گفتم

داشتی می‌افتادی بیا، می‌تونم نگیرم دستتو مگه آخه؟

از ماری که ممکنه زیر سنگ کمین کرده باشه می‌ترسم، ولی باز برمی‌دارمش تا مطمئن شم مار نداره. چرا؟
راهت رو بکش و برو، بی‌مار.

میگید پسر احساساتی تو رابطه بازندست ، باشه ولی بازنده ی اصلی دختریه ک ی پسر احساساتی رو از دست میده …



HoomanIzadi
Silverfox @Kafiha

عه‌ پس من بردم و من بردم
چلوکبابو من خوردم
پسرا شیرن‌ مث شمشیرن
لالای لای لالای لای

کاش تو بودی.
ولی ایرانسله.
همیشه ایرانسله.

به نظرم دیگه اون وقت از ساله که باید ناله‌ی لازانیا سر بدم‌ کم‌کم

من عاشق اینم که وقتی از بیرون میام چای تازه دم باشه. با تی‌شرت و شلوارک لم بدم روی کاناپه انیمه ببینم‌، یکی توی آشپزخونه این‌طرف و اون‌طرف بره و بوی لازانیا پیچیده باشه توی خونه. یا اصلا بعد چایی برم دوش بگیرم و بیام و میز رو چیده باشن.
من عاشق این لش‌بازی‌هام ولی واسه تو نه. واسه تو، بیا من خونه‌م. فری‌لنسرم دیگه، خونه‌م. بیا ببین ظرف‌ها رو شستم. بیا ببین چایی تازه‌دمه. بیا برو دوش‌ بگیر نوشیدنی بعدش با من. بیا ماساژ خستگی‌هات با من. بیا کیم‌دوقلو و بستنی با من. بیا قهوه با من. ماهی یه بار پُر دردی. بیا بخواب روی کاناپه برو توی گوشیت، کیسه آبگرمت با من. فیلم و سریال‌های پُر کراشت رو ببین، من تو آشپزخونه میرم این‌ور‌ و اون‌ور، پاستا با گوشت قلقلی و اصلا جهنم و ضرر، لازانیا هم با من.

ولی موهای من نمی‌خوابن الا به لالاییِ دست‌های تو.

اینکه تو رو بلدم همون‌قدری به کارم میاد که سینوس کسینوس دبیرستانم. تهش بتونم عین تد به بارنی، واسه همسر آینده‌ات کلاس خصوصی بذارم که بدونه وقتی نصفه‌شب می‌ترسی چطوری بغلت کنه.
شاید یه نونی دراومد ازش حداقل.

گاوم، گاو.

«منو صدا کن.
همین نزدیکم.»

بعضی وقت ها حس میکنم چند نفری داریم برای یک نفر مینویسیم.

دلم تنگه. خوب باش عزیزم. خوب باش. هرجا که هستی امشب و فرداشب و شب‌های دگر.

«چی تو این نگاهِ غمگین دیدی،
که به خنده‌های من می‌ارزه؟»

مثل اینکه یه سیاهی لشکر باشی توی فیلم‌های وودی آلن.
یا یه باگ، وسط یکی از میدون‌های بازی کامپیوتری Mafia.